In memoriam Casper Rupert


Met veel verdriet moeten we melden dat onze lieve vriend en clubgenoot Casper Rupert is overleden. Casper was een zeer creatieve en talentvolle jongen: een pianist, een dichter en een schaker. Bovenal zullen we Casper herinneren als een ontzettend lieve, zachtaardige en eerlijke jongen, oprecht geïnteresseerd in anderen.
Casper worstelde al jaren met zichzelf, maar genoot ook zichtbaar van het leven.

Namens LOS wensen we iedereen veel sterkte toe.

Een woord van Erik-Jan:
Altijd zullen we Casper missen

Met Casper Rupert is een stille held heen gegaan. Hij had geen grote drang naar de schijnwerpers of om zich te veel toe te eigenen. Vaak bleef hij op de achtergrond, en dat wekte verbazing. Hij kon namelijk bijna alles: uitleggen hoe Schubert gespeeld moest worden, een moeilijke dichter interpreteren. Het was Casper die de taal naar zijn hand kon zetten en anderen kon verbeteren, zonder een spoor van zelfgenoegzaamheid. Hij kon ook een hele groep tegenspreken en iemand flink de waarheid zeggen, zonder ergernis of stemverheffing. Iedereen wist dat hij vrijwel altijd gelijk had. Hij, meer dan een ander, vroeg ook vaak hoe het met je ging, niet voor de vorm, maar uit oprechte belangstelling. Hij vroeg door, dacht mee. Als iemand kwaad was geweest, was Casper vaak degene die even de boel kon sussen. Diverse schaaktrainers noemden hem het grootste talent dat ze ooit hadden gezien. Met al dat talent en al die intrinsieke goedheid, redde Casper het toch niet. Misschien miste hij alleen de drang, de ambitie. Zo woonde hij opeens in Sappermeer, had hij vele verschillende baantjes. Wat gunden we hem net iets meer doorzettingsvermogen. Voor de afgelopen zomer trof ik hem blij: hij had een fijne baan, en even later, wederom blij: hij had een appartement in Groningen. Tijdens ons weekendje weg, tussen neus en lippen door, want hij bekommerde zich meer om anderen: ja, een vrouw zou leuk zijn. En dan toch.

Het doet veel pijn dat hij, die zo veel belangeloos voor een ander deed, het stille bindmiddel van onze club, ons heeft verlaten. En we zullen hem missen als we hopen dat iemand iets intelligents zegt, of de waarheid, of als we willen vertellen hoe het met ons gaat, of eigenlijk: altijd, altijd zullen we Casper missen.

Hoe LOS te zijn

Op 17 september mochten wij aantreden tegen zoals Koen zijn tegenstander schijnt te hebben gezegd “de kampioen van dit seizoen” Assen. Assen de stad van het Drents Museum, de TT en vroeger het verkeerspark. Maar ook het Assen van Renze, waar hij ons van harte welkom heette in zijn nieuwe “crib” en ons fêteerde op koffie en gemarineerde flat iron steak. Het Assen van “De kleine Griek” het mythosche restaurant waar Frits ooit minimaal 7 Ouzo verorberde. Het Assen waar Stadspartij Plop de grootste partij werd. Oftewel Assen, de hoofdstad met Charme!
Maar goed, hoe kom je daar? Op de fiets? Met de auto? Met het OV? Wil Renze je dan wel halen? Of gaat “lifetime BOB” Koen weer rijden? Durft Hummel weer te rijden? Gaan we toch op de fiets? Wat is eigenlijk “te veel regen”? Eindstand; maar 1 fietser. Wellicht was dit een voorbode.
Qua voorbereiding leek alles zo goed op orde; een deel speelde een zomertoernooi in Parijs, we genoten van een weekend in Orvelte met de bijna voltallige vereniging. We kozen een nieuwe teamleider (columnist van voorheen het Nieuwsblad, Benno). We bleven compleet en we spraken af dat we geen verwachtingen zouden uitspreken over het resultaat van dit seizoen. Gewoon genieten en altijd spelen voor de overwinning. Wat kan ons gebeuren?
Nou, Assen kon ons gebeuren… Paul wist het na 20 minuten al; iedereen stond slecht, slechter, slechtst. Zo erg als Paul denkt dat het gaat, is het natuurlijk nooit. Maar helaas was het team niet bij machte om Paul zijn ongelijk te bewijzen.Schrijver dezes streeft naar een zorgvuldige controle van de informatie die hij in dit verslag plaatst, zodat de informatie actueel, nauwkeurig, feitelijk juist en dus betrouwbaar is. De inhoud van het verslag (met inbegrip van de analyses) kan steeds zonder voorafgaande aankondiging of kennisgeving worden verbeterd, gewijzigd, aangevuld of verwijderd.Op 1; JJG stond na 20 zetten weer ongeveer in de beginstelling en had net als opponent Ivo tijdnood. Helaas maakte JJG het foutje. Een 0.Op 2; Paul maakte op een of andere manier toch remise na veel minder te hebben gestaan. Voor Paul zoals wij allen weten een heel bevredigend resultaat.Op 3; EJH. Offerde een pion, kwam lekker te staan, maar vergat om toen door te drukken. Ergens verdween er nog een pion waarna het eigenlijk niet spannend meer werd.Op 4; Koen. Kwam op een gegeven moment buiten vertellen dat hij een hele slechte had gedaan, waarbij zijn goede stuk weg was, en hij miste een pion. Zelfs Koen kwam dit gemis niet meer te boven.Op 5; ikzelf. Eigenlijk helemaal niet zo’n slechte partij die ik enigszins verregend startte. Maar dat wat ik vroeger goed kon (tactische trucjes) is al even weg. Ik moet waarschijnlijk gewoon weer even in training bij Paul Z en Hiddo Z. Mijn weer sympathieke tegenstander Elmar gaf mij hierna nog eenmaal de kans om terug te keren in de partij. Ook dit was niet aan mij besteed. Op 6; Renze. De enige partij waar iedereen gedurende de dag telkens positief aan refereerde. Maar een klein foutje kan je dan een halfje kosten. Op 7; Hendrik. Hendrik en ik hadden na 20 zetten graag elkaars stelling gehad. We hebben zelfs overwogen om te kijken of het op zou vallen als we dat ook gewoon opvolging zouden geven en zonder blikken of blozen van bord zouden wisselen. Helaas niet gedaan. Hendrik koos voor een aanvalsplan met een pion minder. Deze pion bleek er later 1 te veel.Op 8; (wellicht voor het laatst) Arjan. Trekken, duwen, winst weggeven, verlies ook weggeven. Remise maken. Eigenlijk heb ik gewoon het einde gemist. Halfje zal dan wel op zijn plaats zijn.
Wat er hierna allemaal gebeurde is moeilijk in een openbaar verslag onder woorden te brengen.

  1. Paul wilde om 22.00 uur in Heerenveen zijn.
  2. Hummel werd niet geappt door Johanneke.
  3. Arjan werd tegen alle statistiek in nog geen vader.
  4. Frits en Jan Joris zijn zwagers van elkaar.
  5. Een Hypotheek is slechter dan een studieschuld. Of juist beter.
  6. Er ging iets mis met onze whatsapp groepen. We zullen nooit weten waar dit aan gelegen heeft.

En toch zijn wij heerlijk gaan eten bij de Kleine Griek. Waar ze de Metaxa schenken zoals bij een slechte gangbang, met 2 sterren te weinig. Maar gezellig was het wel. En eigenlijk waren we de nederlaag al weer rap vergeten en hebben we ons zoals het hoort gefocust op de 7 rondes die ons nog te wachten staan. Slechts Koen “kunstgebit” Lambrechts en Hendrik “ik kan begrijpen dat je op zo’n moment op zoek gaat naar een Alejandro” de Groot vertegenwoordigden ons in H’tje. Dat deden zij naar behoren, maar ook hier zullen wij er weer moeten staan de volgende ronde. Als team. Als mannen. Als LOS.
Onze nieuwe teamleider wist dit alles van een goed te verwoorden: “bij sommigen lijkt de nederlaag harder aan te komen dan gedacht….Ik stel voor om deze dag te gebruiken om de wonden te likken. Verliezen kan een keer gebeuren, maar dan moet je in de wijze van verwerken wel proberen een winnaar te zijn.”

EJP

Nu doet het pijn

Hoe zou de sfeer bij Em-es-vau zijn geweest? Hadden ze zichzelf al stiekem tot kampioen gehuldigd, ervan uitgaande dat ze van hekkensluiter SISSA niet hoeven te verliezen? En moet het ons eigenlijk iets uitmaken?

Ten eerste: we wonnen, maar het gemeppelte dus ook, en zij nog dikker zelfs. Na de wedstrijd, in dat kleine café aan het Zuiderdiep, kwam er via de GUC verrassend nieuws binnen: En Passant zou genoeg hebben van de Meesterklasse en wilde demoveren. Maar hoe diep? Bij terugplaatsing naar de tweede klasse zouden wij als beste tweede ons doel bereiken: de Keuken Kampioen-divisie van het schaken. Maar op het moment van schrijven zijn we ook deze illusie armer: EP kan kennelijk nog wel tien man op de been brengen.

Geen prijzen, klok noch beker. Hoe moeten we dit verwerken? Ik zeg: er valt niets te verwerken. Het was een prachtig seizoen, waarin elke wedstrijd even spannend en belangrijk was. Dat volgend jaar even mooi mag zijn, maar dan met kroon!

Nog iets over partijen? Oké dan.
[1] Willy Hendriks – Koen Lambrechts 1-0. Willy opende klein met 1.d3, de weerlegging van de Caro Koen, die een kleine onzorgvuldigheid beging in de opening. Hij vocht hard terug, maar het mocht in hogere zin en door het correcte spel van Hendriks niet meer baten.

[2] Erik-Jan Hummel – Bob Beeke ½-½. Te ingewikkeld voor mij. Een kwartier nadenken op zet drie. Voorzichtig voorwaarts over de flank. Net niet iets bereiken. Een eindspel, een hand.

[3] Dries Wedda – Renze Rietveld 1-0. Wit had een invalide ogend kluitje in de linkeronderhoek en niemand twijfelde aan een punt van Renze, maar plots ontplofte de bermbom Lxg7. Het tij had misschien nog gekeerd kunnen worden, maar Wedda wist nu wel zijn stukken op de goede velden te zetten.

[4] Frits Rietman – Thomas van Nispenrode 1-0. We zagen een frisse Frits die zichtbaar genoot van zijn opening. Zwart had zichzelf in de kelder opgesloten met gebakken peren en kon alleen maar afwachten tot de man met het breekijzer langskwam. Succesvol incasso.

[5] Mathieu Roskam – Floris van Assendelft 0-1. Floris verleidde zijn tegenstander om de structuur te veronachtzamen voor de potentie op koningsaanval. Maar zonder opstijgende torens of witveldig lopergeweld bleek dit een fata morgana. Vervolgens techniek en punt.

[6] Casper Rupert – Geert van Hoorn. Zwart had lopers, wit druk op een centrumpion. Geert wilde wat pionnen ruilen maar hield een isoleerpeun over. Enig geklooi ontwijkend wist ik te tripleren op de lijn van de minderbroeder. Onder deze druk bezweek zwarts stelling.

[7] Malcolm Lok – Hendrik de Groot. Hollandsch, Dzjindzji- of dildoïndisch – hoe je het noemt maakt niet uit, maar zwart moet het hebben van de dynamiek. Grofweg waren er drie blunders in deze partij, helaas eentje meer op conto van dj Henkie.

[8] Benno de Jongh – Jeroen Kruiver 1-0. Waar de avond tevoren de Leffe nog vriendelijk stroomde, toonde Benno nu al vroeg zijn agressieve intenties: Jeroen moest dealen met een hard hollende Harry. Wit hield met het loperpaar vervolgens de touwtjes in handen en kraakte zwarts koning: een positief slot aan De Jonghs seizoen.

Wij troffen in de Arnhemse Schaakacademie een waardige tegenstander die graag meedeelde in het bier en de pizza: ik kijk uit naar de revanche volgend jaar! En MSV bijna gefeliciteerd natuurlijk.