Style is everything

Vrij naar Charles Bukowski. Vrij naar, want de quote is niet helemaal compleet. Typisch mijn stijl. Losse flarden associaties aan elkaar verbinden en dan hopen dat de lezer een gedeelte begrijpt. 

Stijl dus. Zowel in het leven als in het schaken zeer belangrijk. Met wat goede wil is een vergelijking tussen beide vaak te trekken. Onze Grote Leider: de Vereniging is bijvoorbeeld een voorzichtige schaker. Zelf noemde hij het zelfs bangig. In het eindspel durft hij pas toe te slaan. De parallel naar zijn leven is snel gemaakt. Voorzichtig de universiteit doorlopen, af en toe een stapje terug durven doen. Het wachten is op het eindspel: de conclusie van de scriptie. Het schaken liet hij vandaag aan anderen over.

De Vereniging had Paul ten Vergert tot teamleider benoemd. Een behoorlijke verantwoordelijkheid, maar geen probleem voor Paul. Paul heeft een duidelijke, heldere stijl als teamleider. Enthousiasmerend van tevoren in de app, vooral over bier. Het werkte aanstekelijk. NB: Ik heb het hier over de premium app. In de freemium versie gaat het teveel over schaken naar mijn smaak. Paul kwam echter op de wedstrijddag met slecht nieuws. Hij zou niet te lang kunnen bier drinken, want zijn baan riep dinsdagochtend. Gelukkig bleek hij toch de weg naar het Zuiderdiep nog te weten en konden we op de overwinning proosten. De vergelijking naar de schaker Paul is snel gemaakt. Paul biedt ergens in de partij remise aan. Aannemen is remise, weigeren is verliezen. Helder tot dusver, me dunkt. Paul kwam echter tijdens de wedstrijd met slecht nieuws: ‘ik heb h4 gespeeld’ en ‘ik heb zin om te schaken vandaag’. Ik raakte in de war en Groenewold met mij. Groen was namelijk uitgegaan van het plan wat Paul als teamleider uit diende te voeren. Paul remise op 1. Groen doet een verliespoging op 2 en ziet wel. Rupert en Hendrik winnen. Nu ging Paul ineens energiek schaken. De waanzin duurde gelukkig niet lang. De Vereniging was namelijk in aantocht. Voordat die de mooie stelling van Paul onder ogen kreeg bood Paul snel remise aan. De stukken konden weer in de beginstand. 

Groen zag het en was gerustgesteld. Hij kon verder gaan met zijn verliespoging. Dit ging hem goed af, want hij miste veel zaken. Mijn eerste gedachte was dat hij zou gaan verliezen. Dit werd bevestigd door de onderbuikgevoelens van Benno. Wat dat betreft is Benno echt een gevoelsmens, overigens ook een ‘op gevoel schaker’ als je het iemand vraagt. Groen ging als een mes door de boter, maar wel met een stuk minder. Die was in de complicaties kwijt geraakt. Goed gerekend van Zuiderweg. Over de stijl van Groen ben ik nog niet helemaal uit. Is het een vorm van masochisme? Is het frivoliteit? Het blijft een mysterie. Misschien is dat wel bewust. Vlak na mijn eerste gedachte had Paul remise genomen en zag ik Groen al niet meer verliezen. Zoiets voel je aan soms. Stuk meer, maar het werkte allemaal net niet. Tijdnood voor Zuiderweg hielp hem ook niet mee. Groen had het halfje binnen handbereik, maar nam eerst nog een slokje bier. 

Op bord 3 vinden we mij terug. In mijn partij verbond ik losse flarden openingskennis met elkaar. Frans expert Casper Rupert had er achteraf niets op tegen, dat deed me goed. Dat ik drie kwartier over de eerste 8 zetten deed namen we maar voor lief. Mijn stijl is onderhevig aan verandering. Deze partij illustreerde dat. Vroeger was ik druistig op zoek gegaan naar een winnende combinatie en had ik lekken niet gezien. Nu speelde ik fullcourtpress en moest de restverdediging goed staan. Dat bleek het geval. De analyse met onder andere Tjaart, Koen, Casper en Maarten was mede daarom een pretje. 

Over Casper gesproken. Met Casper gesproken. Casper en ik hebben elkaar gisteren haarfijn de problemen van de Europese Unie uitgelegd en weinig oplossingen geboden. Zoals het hoort in de kroeg. We hadden allebei gelijk. We hadden namelijk allebei gewonnen. Casper speelde uit eigen keuze Frans. Je hebt schakers en je hebt Frans spelers. Charles Bukowski biedt de oplossing: To do a dull thing with style is preferable to doing a dangerous thing without it. En Casper speelt met stijl. Casper had optisch gezien wat fijne plusjes. Druistige Hendrik had al honderd keer Lh5 en Pf4 gespeeld. Voorzichtige Koen weerlegde dat soms. Casper kent de truc: dansen op de gulden middenweg. Tegenstander Mulder ging de fout in en gaf een pion. Remise verdween uit het zicht, de overwinning kwam dichterbij en daarmee ook de volle winst voor het team. 

De volgende ronde wacht Philidor thuis. We zullen ze ontvangen in stijl. Immers: Style is the answer to everything. 

P.S. Dit was het Freemium verslag. Wilt u premium verslagen? Neem dan contact op met onze manager Arjan Dijkstra of bel een telefoonnummer. 

Gastvrijheid

Geklap. “Wat een onzin” denk je. Het is de piloot zijn werk, en daarnaast is het 9 van de 10 keer een computer die het vliegtuig aan de grond zet. Dan gaan er mensen staan, net een seconde voordat het gordellicht uit gaat. Burgerlijke ongehoorzaamheid. Je moet plassen, terwijl je een droge mond hebt – “isn’t it ironic”. Het vliegtuig loopt leeg. Een man snijdt je af voordat jij uit je stoel kan opstaan. Je koffer ligt 3 rijen naar achter, maar niemand geeft je ruimte. Je blijft staan. Deze stand-off wil en ga je winnen. Je loopt naar de uitgang van het vliegtuig en begroet daarbij de stewardess in haar eigen taal. Krachtig. Je loopt door de slurf naar de terminal en loopt naar de tweede WC. Heel slim; die is natuurlijk minder vol. Je loopt over de rolband naar de uitgang en ergert je omdat je 6 seconden wordt geblokkeerd door een oud stel dat de volle breedte benut om stil te staan. Dan word je mild: “dat schattige oude stel vliegt waarschijnlijk voor het eerst.” Door de sluisdeuren naar de bagagebanden. “Sukkels” denk je. Ik heb gewoon een koffertje als handbagage meegenomen.

En dan. Dan komt het moment. Het moment dat je vliegreis maakt of breekt. Honderden ogen staren je aan. Jij kijkt terug. Herken je iemand? Herkent iemand jou? Mag jij iemand knuffelen, zoenen, met de handen op de rug slaan? Heeft iemand de moeite genomen om de trein te nemen naar Schiphol om een uur te wachten zodat hij jouw brakke hoofd vanachter een matglazen deur kan zien verschijnen? Het antwoord is eigenlijk altijd nee. Vrijdag 27 september wil ik dat risico niet lopen. Thuis heb ik Paul nog gebeld.
“Is het gezellig?”
“Ja.”
“Waarom loop je dan op je clubgenoten te kankeren in de app?”
“Ik ben moe.”
“Ok”
In de trein app ik Koen en Paul dat ze me wel op moeten halen van het station, omdat ik anders alleen door de Groninger avond moet lopen. Ik luister naar Thomas Azier en lees het verhaal van een moordenaar die eigenlijk een doodslager blijkt te zijn. Ik stap niet over in Zwolle, ik heb van tevoren onderzoek gedaan en de directe trein gepakt. Vol goede moed stap ik in Groningen de trein uit, starend over het perron. Ik zie ze niet. Ik bel ze. Ze nemen niet op. Het regent pijpenstelen. Ik zie de bui al hangen. Ik loop door de regen naar H’tje. Koen staat buiten zijn leven te verkorten: over geasfalteerde longen is makkelijker te rijden met een bus. Wel kijkt hij blij. Hij lijkt zelfs blij mij te zien.
“Ik ga je zo voorstellen aan mijn vriendin!”
Binnen stel ik me voor aan Koens vriendin en verontschuldig me met droge mond.
“Ik moet plassen”.
Anoniem begeef ik me door de kroeg naar de achterkant waar de toiletten zijn. Het herentoilet blijkt bezet dus verlicht ik mezelf op het vrouwentoilet. Bij terugkomst is er bier. Er waren meer clubgenoten bij het eten bij Benno dan de door Paul afgeschilderde anderhalve man en paardekop. Paul heeft een lunch gehad met een afwijzer en daarna een borrel op kosten van de belastingbetaler. Paul was dus moe en chagrijnig en dronken. Had ik al verteld dat ik bij Paul zou blijven slapen? Een vrijgezellemannenhuis op steenworp afstand van de speellocatie: ideaal.

Koen heeft een hele leuke vriendin. Zij moet de volgende dag tafeltennissen. Op het moment van schrijven sta ik op het punt te gaan tafeltennissen. Koen neemt haar graag mee naar familiefeesten om bier te drinken. LOS is ook Koens familie. Met Benno en Casper doe ik net alsof ik dure boeken lees en een gesprek over ander boeken pas mogelijk is op het moment dat zij deze dure boeken ook gelezen hebben. Benno wil de dure boeken niet lezen omdat hij het eerdere onvolwassen werk misprijst. Casper leest alles. Ik vermoed dat hij in de avonduren een blog bijhoudt waarin hij de Boucqet-reeks in het literaire canon plaatst. Onvolprezen. Paul loopt ondertussen appgroepen vol te kankeren en meisjes af te blaffen. Een meisje zal later aanspraak maken op mijn bed.

“Kut, hoe laat is het?” Ik word wakker in Koens bed en wil de tijd. Het is al licht en we spelen op een tijdstip dat het licht is. Paniek. Mijn mobiel is leeg. Mijn oplader ligt bij Paul. Ik loop door het huis. Er is geen klok. Magnetron: geen klok. Oven: geen klok. Stereo: geen klok. Er is een TV. Ik doe de TV aan. Koen heeft een moderne TV-setup waardoor je naar een bureaublad kan kijken. Een bureaublad zonder tijd. Ik druk op alle afstandsbedieningen op alle knoppen en heb nog steeds geen tijd. Uiteindelijk kom ik erachter dat het nog maar 9 uur is en zet ik de laatste aflevering van Eva Jinek aan. Mijn mobiel is nog steeds leeg. Dat is een probleem: zonder Paul ben ik nog niet aan mijn trekken gekomen en zonder mobiel wordt de simulatie een stuk moeilijker. Ik kom toch aan mijn trekken. Ik laat de nieuwe kussensloop om het kussen. Ik ga naar de Subway om te ontbijten, want ik durf geen koffie te zetten. Er trekt een stoet minder validen in old-timer zijspannen voorbij. Groningse solidariteit. Ik kan deze absurditeit niet aan.

Van Paul krijg ik een kopje koffie. Hij loopt halfnaakt rond. Het ruikt er niet naar seks, Paul heeft netjes seks in bed. Paul blaft nog steeds af, maar iets vriendelijker.
We gaan schaken. Mijn tegenstander vraagt wat mijn rating is. Ik zeg 2200. Hij vraagt waarom we niet hoger spelen. Ik zeg dat dat niet mag van de KNSB. We schaken. De wedstrijd is saai, het werd nergens spannend. Het verslag van Assen is lezenswaardig. Het stellingsoordeel na de opening van de auteur klopt niet helemaal, de meeste stellingen waren al substantieel beter voor ons. Iedereen wint. Het is saai, mensen drinken bier om de saaiheid te verdrijven, maar Pastoor is er niet. Mensen trekken kleren uit om de saaiheid te verdrijven, maar Pastoor is er niet. Mensen snuiven tabasco om de saaiheid te verdrijven, maar Pastoor is er niet. Mensen gaan naar H’tje om Pastoor te zoeken, maar Pastoor is er niet. Ik ga met de trein naar huis.

LOS wint topper tegen Assen 2

Met dit verslag is het copyright van verschillende websites/kranten/weblogs geschonden. Tevens is de waarheid geweld aangedaan, maar dat is dichterlijke vrijheid. Dit komt ook mede doordat de auteur niet aanwezig was bij de wedstrijd.

Bord 1
Renze ging tegen Ben van Os voor een pluspion in een stokoude variant, waarvoor hij wel krom moest gaan liggen en best wel dubieus kwam te staan. Door een combinatie won Renze echter pardoes materiaal, waarmee alle zorgen verdwenen waren.

Bord 2
Het meest interessant was nog de partij van Paul ten Vergert die een paard in de aanbieding deed. Zijn tegenstander had er misschien beter aan gedaan het paard te laten staan en aan de verdediging te denken, maar het vervolg schoof ons lid fraai naar winst en dat mag dan ook best wel eens beloond worden!

Bord 3
De derde die klaar was, was Frits op bord 3. Hij speelde tegen Joel, opende met 1. e4 en kreeg toepasselijk de Philidor tegenover zich. De opening verliep niet helemaal naar wens, maar de zwarte koning kwam niet weg uit het centrum en Frits kon een sterke aanval opzetten, bekroond met een mooi torenoffer: De witte aanval ziet er sterk uit, maar hoe verder? Frits besloot tot 1. Ta5! en het is erg lastig om een sterk vervolg te vinden voor zwart. Even later won Frits dan ook. 3-0

Bord 4
Voor de tegenstander van Arjan is er niks aan de hand, totdat die door de vlag gaat op de 39e zet en hiermee de partij verliest.

Bord 5
De match viel definitief onze kant op toen Casper er met het volle punt vandoor ging tegen Sjoerd. Vorig seizoen won Casper een lange cruciale partij van Sjoerd door middel van een kwaliteitsoffer. Dit keer had Casper wederom een kwaliteit minder, maar nu was het uit nood geboren en de compensatie aanvankelijk ver te zoeken. Toen de jonge Assenaar verzuimde door te pakken, ging het van kwaad tot erger en kantelde de partij volledig.

Bord 6
Benno, alias ‘Stunning Stud De Jongh’ sloeg als 6e genadeloos toe op bord 6 met zwart tegen Lyne Bruggink, op papier gezien de zwaarste van onze tegenstanders. Met zijn winstpartij sluit Benno een formidabel seizoen af. Hij trad een keer aan voor LOS en behaalde 100%. Toch wel erg jammer dat hij niet meer ‘uit’ wil spelen extern. We moeten komend seizoen collectief maar weer een poging wagen tijdens de algemene ledenvergadering om hem daartoe alsnog over te halen!

Bord 7
Lang leek het er op dat de tegenstander van Jan Joris aan het langste eind zou trekken, maar, zoals ieder weet, een schaakpartij is pas afgelopen als één van beide spelers opgeeft! JJG had zijn tegenstanders koning in een hoek gedrongen en daar wist deze zich slechts uit te ontworstelen door een kwaliteit te geven. Dat bleek ook eigenlijk het einde van de partij.

Bord 8
Ten slotte mocht Tjaart aan bord 8 het aanzien van de overwinning nog iets bijkleuren, maar hij stond nu niet echt florissant. Gelukkig voor hem en LOS blunderde zijn tegenstander een toren weg. Hier maakte Tjaart gretig gebruik van en speelde de partij gedisciplineerd uit tot winst.

En toen werd er nog een striptease-act opgevoerd.