Laat opgetekend zijn dat op een zaterdag in april in het jaar des Heren 2026 LOS toegang tot zijn lotsbestemming verkregen heeft. Klasse 1A, beter bekend onder de naam “de keukenkampioendivisie van het schaken”, was jaren geleden de plek waar we als SISSA II elkaar troffen voor hoop, geloof en liefde, deze drie, maar de grootste daarvan is de liefde. Het schisma dat volgde leidde tot een terugplaatsing naar de vierde klasse, ondanks een voorstel om een vrijgekomen plek ergens anders op te vullen. Een kampioenschap in de vierde klasse en een beste nummer 1 in een afgebroken competitie in het coronajaar later begon LOS na een coronatussenjaar in de Tweede Klasse. Ook wel bekend als de Joop Zoetemelk van het schaken, bereikte LOS hier geregeld de 2e plek, maar nooit het kampioenschap. Waarschijnlijk heeft dit de KNSB ertoe aangezet om de competitie volledig om te gooien: van 4 (ABCD) naar 3 (ABC) Tweede Klassen. Dan kan de beste nummer 2 ook promoveren. De beste nummer 2 in de Tweede Klasse: dat is LOS dus geworden.
Tevoren was dit slechts een theoretische mogelijkheid, net als een kampioenschap. Assen stond een matchpunt voor en zou bij winst zeker zijn van het kampioenschap. In klasse 2B stond de Waagtoren op evenveel matchpunten, maar met een veel beter doelsaldo (anderhalf bordpunt meer). Dik winnen was het enige dat het eerste van LOS zelf kon doen, de rest zou moeten worden gebracht door Caissa, godin van het schaken en naamgever aan ongeveer 50% van de schaakclubs uit Noord-Holland in de Eerste Klasse A.
De wedstrijd begon al op vrijdag. Sommigen beginnen op vrijdag met het bijkomen van een week noeste arbeid, voor anderen is de vrijdag het startschot voor een weekend hard werken. Voor een selecte groep is de vrijdag het allebei. Hoe dan ook, er werd vrijdag veel gevraagd van de lichamen, de geesten en de zielen van de spelers van het eerste van LOS. Voor een enkeling kan Pinksteren niet snel genoeg komen, opdat de uitstorting van de heilige geest een recent gevormd hiaat in hun eigen geesteswereld kan vullen met goddelijk geïnspireerde openingsvarianten.
Hoe dat belichaamd zou kunnen worden werd een dag later, op die zaterdag waarop de lotsbestemming als bereikt kon worden beschouwd, op bord 1 gedemonstreerd door LOS’ eigen Internationaal Meester Floris van Assendelft, die het een van de gebroeders Vedder moeilijk maakte door een thematische zet op een verkeerd moment uit te voeren, maar waarvan de weerlegging een knap staaltje Halma zou vragen. In het vervolg, dat u kunt lezen in het verslag op de site van de tegenstanders, deed wit het net onhandig, waarna het voor zwart fijn uitspelen was.
Mais la plus grande des trois, c’est la charité. Frans halfje op 2. Vroeger, in een ver verleden dat stiekem helemaal nog niet zo ver weg is, speelde En Passant in de meesterklasse. Ook toen al waren de gebroeders Vedder de motor van het team. Frits speelde niet onverdienstelijk tegen een verraderlijke opstelling van Henk, waar in de analyse ook bleek dat kleine onoplettendheden snel konden escaleren naar verlies.
Op een steenworp afstand van de GSV, maar dan moet je wel hard gooien, ligt de Mr Dam. Zij maken furore met de fusionlovebaby van de Fransen en de Vietnamezen: de Banh Mi. Het gebeurt regelmatig dat een speler van LOS daar een batch broodjes haalt, vervolgens bij de snackbar met discoplankje tegenover de speelzaal nog een aanvullend snackmoment afhaalt, om daarna een waardeloze partij te spelen, waarna het eerste van LOS alsnog de 2 matchpunten binnentikt en de avond aangegrepen moet worden om de door deze samenloop van omstandigheden volledig bevlekte KNSB-zaterdag nog enigszins op te kalefateren door hem als een klassiek marmeren standbeeld volledig van alle kleur te ontdoen, wat dan vervolgens in een door deze speler geschreven verslag eindigt in een niet te ontwarren samenraapsel van zinnen die door geen enkele die dag aanwezige schaker kan worden geïnterpreteerd als iets dat ook maar iets weg heeft van wat er die dag daadwerkelijk gebeurd is. Afijn, dat gebeurde deze bewuste zaterdag dus ook. De partij staat ergens op het internet.
Maar niet voordat een medespeler zich niets aantrok van de bestelnormen en om 11:39 – ver na het verstrijken van de deadline – belde om zich de status van de bestelling te laten vertellen. Het ging hem helemaal niet om de status van de bestelling: wel om zelf een broodje te krijgen. Hij had het geluk dat weer een andere speler was vergeten duidelijk te vermelden of er wel of geen koriander op het broodje gewenst was. Door de carte blanche kon dus een broodje met, en eentje zonder koriander besteld worden. Wat een uitkomst voor Renze, die met de koriander de basis legde voor een mooi potje dat een punt opleverde met een loper en dame tegen twee torens.
Ook niet voordat een medespeler een gesneden broodje bal, zonder broodje, op een lange satéprikker met wat schijven ui en een klodder pindasaus had besteld en deze had geplaatst in de vensterbank van de speelzaal, waarbij deze als een vitrine de geplaatste vleeswaren tentoonstelde aan de buitenwereld, zodat nietsvermoedende langslopende deernes en deerdettes ongevraagd in het voorbijgaan geconfronteerd werden met een niet-geconsumeerde langzaam desintegrerende berehap saté. Dit alles opdat deze medespeler hem nog achter de hand kon houden bij tegenwind. Er was geen tegenwind. Alleen in de analyse bij het voorstellen van goede zetten. De tikkie voor de berehap schijnt nog steeds niet betaald te zijn.
In de achterzaal, analysezaal, bunker, schuilkelder, backup koffiezetzaal voor als de stoppen springen of het aantal wandcontactdozen ontoereikend is in de voorzaal waren de supporters, die al vanaf het begin aanwezig waren, druk bezig met het leggen van eieren en kromgetrokken kaarten. Er werd gespeeld om 106,5 shotjes. Iedereen won. Nou ja, bijna iedereen dan: Koen produceerde per ongeluk een partij met zo weinig inspiratie dat de tegenstanders van LOS luid-protesterend de gordijnen dicht begonnen te trekken, hierbij beleefd excuses makend over de afleiding van buitenaf, alsof niet de partijen van Koen en Arjan aan hen die voorbijgaan, maar de mooie Groninger omgeving aan de spelers aan het zicht onttrokken diende te worden.
In navolging van En Passant had ook LOS voor de gelegenheid twee broertjes in de opstelling opgenomen voor de mogelijk historische dag. Anders dan bij En Passant was er niet het budget, noch de personele bezetting voor een echt duo, dus werden de gebroeders de Jong en de Jongh opgesteld – geen familie. Om dan toch maar wat gelijkenis te creëeren speelden de heren tot het allerlaatst hun partijen, zodat alleen zij nog voor LOS aan het spelen waren, als ware broeders zij aan zij in de voorhoede van het gevecht om promotie. De Jongh had traditioneel zijn stelling afgefikt om er een wonderschone feniks uit te kunnen laten verrijzen, en de Jong had traditioneel zijn tegenstander compleet overspeeld en was een duidelijk beter eindspel gedecideerd tot winst aan het voeren, onder auspiciën van zijn vriendin.
Als op dit moment bij de spelers duidelijk was geweest hoe de Waagtoren aan het presteren was was het vervolg, waar mogelijk, nog intenser beleefd. Alleen het nieuws van het winnen van Assen, twee steenworpen verderop in het Jannes van der Wal denksportcentrum, was in de speelzaal bekend. De punten kwamen, in volle overtuiging. De muziek ging, wat voorzichtig, aan. Er werd gehandsenbraind. Iemand zei de Waagtoren verliest. Iemand bracht een shotje. Iemand zei je maakt een grapje. Iemand bestelde pizza. Iemand larpte wolf of wallstreet op de bar. Iemand bracht een shotje. Iemand zei htje. Iemand zei ik speel met BA10. Iemand bracht een dienblad met bier. Iemand zei wat lig je gek. Iemand had nog een halve onderbroek aan. Iemand gaat volgend seizoen in de jaren des heren 2026 en 2027 spelen in de keukenkampioendivisie van het schaken.
Hoe duw je een nijlpaard uit een moeras? In een veel-aangetrokken anekdote beschrijft Tal hoe hij bij het berekenen van een onberekenbaar paardoffer zich over deze vraag verwonderde. Zijn uiteindelijke conclusie was dat het nijlpaard het maar uit moest zoeken, en hij trok daaruit de les dat het paardoffer gepleegd moest worden zonder rekenkundige verantwoording.
Hoewel we als vereniging relatief kort bestaan, behoren we inmiddels tot het vaste meubilair van klasse 2A, dat steeds voor de thuiswedstrijden aan de Hereweg weer even op de juiste plek geduwd moet worden. Dit jaar is een nieuw lid aangetrokken, en ook het meubilair is uitgebreid met een nieuw houten stoeltje. Vandaag is de eerste thuiswedstrijd voor Ruben en hij trekt alles uit de kast om er een succes van te maken. De Franse kaasjes worden voor de wedstrijd achter de biertjes in de ijskast geduwd, zodat we ons later kunnen laten troosten.
Zenuwen trokken door mijn lichaam op de zaterdagmorgen voor de wedstrijd tegen Woerden. Worden we straks door een team vol jeugdtalenten van de borden geduwd? Moet er gezocht worden naar een zondebok en moet ik het boetekleed aantrekken wegens onbezield gehannes op het bord, waar meerdere nijlpaarden om aandacht vragen? Moet ik straks, als een burger of thuisbezorgdbezorger, een regenbroek aantrekken om met droge benen de overtocht naar de Hereweg te overleven?
Om de zenuwen wat van de oppervlakte te duwen keken we een filmpje over schaken als hobby. “Goed gespeeld” wordt gezegd, voordat de aftiteling over het scherm trekt. “Ik kijk eerst of mijn tegenstander een plan heeft en dan ga ik mijn eigen plan uitvoeren”: het is allemaal ook betrekkelijk eenvoudig.
Ik duw het schaakinhoudelijk bespreken van de partijen graag nog een stukje verder voor mij uit. In de gifbeker die straks leeggetrokken moet worden laat ik de zelfhaat graag wat verder trekken, zoals een bolletje citroensorbetijs zijn viriele hoogtepunt pas bereikt als het is gesmolten tot een bijna-transparante licht-viscose wit-doorzichtige vloeistof in een bodempje wodka. In een poging de zelfhaat voldoende weg te duwen om dit verslag te kunnen schrijven luister ik al dagen “Ik hou van mij” op repeat.
Op bord 4 zit je eigenlijk op de mooiste plek van de GSV: je hebt overzicht over de hele speelzaal, je hoeft geen barkrukken aan de kant te duwen tijdens de reis naar je stoel en je zit vlakbij de verwarming. Het is dan ook passend dat op dit bord de mooiste partij van de middag voltrokken wordt. Helaas trok Caïssa een andere kaart uit haar hoed: mijn ongeïnspireerd openingsgeschuif werd door mijn tegenstander uiterst nauwkeurig beantwoord, waarbij ik in een vlucht naar voren mijn gezicht nog verder de taart in duw.
Op het bord naast me wordt ook Koen met zijn neus op de feiten geduwd: openingstheorie 30 zetten lang volgen kan ook tot onprettige stellingen leiden.
Ook tegenover me op bord 5 weet Hendrik niet te inspireren en trekt hij aan het kortste eind na een openingsexperiment.
Goed, nu hebben we die beker wel leeggetrokken: een halfje completeert de punten voor de Woerdenaren. Ruben revancheert zich voor de Meppelse missers en speelt een solide remisepot waar wit, noch zwart, in staat het is het evenwicht zijn kant op weet te duwen.
Terwijl het nijlpaard in het moeras van de middenborden inmiddels verdronken is, chillen Paul en Frits in de schaduw op het zonnige Kreta van de GSV: bord 1 en 2. Frits lijkt les te willen geven, wellicht kan hij op zoek naar een betrekking als leraar? Paul duwt hard terug in zo’n pionofferopening en trekt aan het eind van de middag de winst naar onze kant. Hulde!
Mathijs was geplugd en trekt zich daar lekker helemaal niets van aan: superstrakke winstpot. Dan Pastoor, een foutloze partij die misschien nog lekkerder was dan de Franse kaasjes, een partij die zijn eigen verslag verdient, dé partij die zo’n wedstrijd de moeite waard maakt, een partij die eigenhandig een nijlpaard uit een moeras trekt, Lb4 in partijvorm, “Goed gespeeld”, maar dan echt, “ik hou van mij”, maar dan van Pastoor. Zo’n partij, en of je dat nou duwen of trekken noemt is mij om het even. Op naar Amsterdam.
Zaterdag 9 november speelde het vlaggenschip van LOS tegen het eerste van Schaakwoude. Er waren van tevoren geruchten dat ook de KNSB-bekerpot deze dag gespeeld zou worden. Dit bleek niet het geval. Voor de lezer is het dus van belang te onthouden dat het hier slechts gaat om de derde ronde KNSB, en niet over de bekerpotjes die nog plaats moeten vinden. Die wedstrijd in de KNSB-bekercompetitie, en dus niet in de reguliere KNSB-competitie, zal later veel spannender blijken dan hetgeen zich deze zaterdag 9 november heeft afgespeeld. Alhoewel, gezien het ratingoverwicht van het vlaggenschip van LOS over het eerste van Schaakwoude zou je een overtuigender uitslag verwachten dan de uitslag die aan het eind van de dag in Netstand is ingevoerd. Aan de andere kant is het vanzelfsprekend dat een wedstrijd over 4 borden spannender voelt dan een wedstrijd over 8 borden. De uitkomst van 1 partij is dan immers een groter deel van de einduitslag.
De dag begon vroeg. Onze barvrouw zou om 12:15 aanwezig zijn. Dat liet tijd om wat friet, patat met en frikandellen XXL speciaal te bestellen. Paul was te vroeg, 12:12, zodat hij in zijn eentje de barvrouw op waarde kon schatten. De uitslag hiervan is nog niet ingevoerd in Netstand. Eenmaal binnen met de lunch begon eenieder over het klaarzetten van de tafels voor de wedstrijd, zelfs voordat de lunch genuttigd was. Vanzelfsprekend kon hier geen sprake van zijn: een lege maag is niet te verteren. Wel mag op deze plek waardering worden uitgesproken voor de bereidwillige facilitaire ondersteuning waardoor de thuislocatie ruim op tijd speelbaar kon worden geacht door de wedstrijdleider. Ook waren er (halve) eierballen.
Ondanks de nipte overwinning, is er aan deze overwinning weinig af te dingen. Frits voerde een wat ongemakkelijke zwartstelling op bord 1 op overtuigende wijze naar remise. Renze koos voor een heel bijzondere opening. Voor tegenstanders die nu hun openingsdatabase openslaan om hun pluggerij voortvarend voort te zetten: zeg ik lekker niet. Wel een punt.
Koen speelde zijn eerste KNSB-competitiepartij sinds hij vader is gewonnen en deed in de opening waarschijnlijk ergens een onnauwkeurige. Even later had zijn tegenstander 3 pionneneilanden en een paard en Koen 2 pionneneilanden en een loper. Kolfje naar zijn hand. Dan Tjaart. Tjaart speelde tegen een openingsboek. Het bleek allemaal dus te kunnen voor zwart. Niet voor Tjaart. Een jammere 0.
Op bord 5 speelde ik zelf. Een partij als een schommelschip. Ik kwam behoorlijk uit de opening, kreeg een pion, mijn tegenstander wat activiteit. Ik gaf de pion terug, kreeg daarvoor ook wat activiteit terug. Alle stukken terug in het hok. Miste een slag terug, alle stukken terug. Toch ietwat betere stelling. Stellinggeluk, trucje: winst. Bord 6 Pastoor: ambitieuze opening. Kwam erg goed te staan. Tastte net niet doortastend door. Zwart consolideert, komt misschien wel gewonnen te staan. Remise door eeuwig mat. Prima pot.
Benno bemande bord 7. Benno is dit seizoen nog niet erg op dreef en nodigde zijn ouders uit om de inzet nog wat te verhogen. Liet vervolgens een trucje toe die hij zelf al gezien had. Zijn vader vroeg waarom hij geen dame meer had en of dat niet slecht was. Dat was inderdaad slecht. Een jammere 0. Op bord 8 vinden we Ten Vergert. Na een dramatisch begin van dit seizoen in ons team was de opdracht duidelijk: de 50 procent herstellen. En dat deed hij met verve. Stukoffer op b5 bleek volledig correct. Foutloos uitgespeeld. Juweel van een partij. Dat belooft wat voor de rest van het seizoen.
Na afloop moest er wat gegeten worden. Tegen de democratisch uitgesproken wil van het volk in zaten we in hetzelfde restaurant als onze tegenstander. Een nadeel was dat een van onze spelers tijdens het opruimen van het materiaal in een kattendrol was gaan staan. Dit uitwerpsel bevond zich op exact dezelfde plek als de vorige keer, voor het noodlot toesloeg. We hopen dat de aanwezigheid van de schoen waaraan dit uitwerpsel gedeeltelijk was uitgesmeerd de maaltijd van onze tegenstanders van het eerste van Schaakwoude niet heeft verpest. Wel waren ze opvallend snel weg na onze binnenkomst. Wellicht kunnen we hier nog eens over napraten bij de volgende wedstijd. De KNSB-bekerwedstrijd op 29 november. Wij zullen er zijn met onze meest geschikte 5. Tot dan.
