De ene chauffeur is de andere niet

In vroegere pre-pandemische tijden grapten we regelmatig over de bijnamen van LOSsers binnen de club. Als vereniging mocht ik regelmatig schietschijf spelen, maar ook de chauffeur werd met enige regelmaat getroffen. De grap, ooit ontstaan in Wageningen, stelt het belang van het autorijden boven het schaken voor een van onze clubgenoten. Met de chauffeur zat ik vrijdag om half 6 in het café. Ook met een ander vaak-rijder trouwens, en de chauffeur van de wedstrijd van zaterdag. Twee van deze drie zou ik bij een volgende wedstrijd zonder twijfel weer meenemen als schaker.
Best aardig trouwens, sluiting van de horeca om 22:00 op vrijdagen voor een KNSB-zaterdag. Na een intensieve paar uur snel naar bed, om zaterdag fris en fruitig op het station te verschijnen voor een tocht richting Sint Jabik. Op de zaterdag zelf is die sluitingstijd dan wel weer een regelrechte ramp.

Zaterdag dus. Iedereen op tijd. Paul en Frits rijden. Niet naar de aardappelschuur, wel naar het multifunctioneel dorpscentrum. En poh, wat was dat multifunctioneel. Op zijn minst kon je er klaverjassen, kerkgaan, sporten, toneelspelen, ongetwijfeld stemmen en schaken. Voor dit laatste kwamen we, dus dat kwam fantastisch uit.

Natuurlijk weten wij dat Paul een goede chauffeur is. En aan zijn kwaliteiten als schaker twijfelt niemand. Het verbaasde dan ook niet dat hij met wit op 4 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Pc3 dxe4 4.Pxe4 f5?? hard afstrafte. Het gebruikelijke “ja hij was heel goed vroeger, en had dit heel goed bekeken, in de analyse zag hij alles” neem je dan maar op de koop toe. (0-1)

Hoewel een autorit met Frits, op de gespreksonderwerpen die passeren na, verrassend veel gelijkenis vertoont met een rit met Paul, lijken zij als schaker geenszins op elkaar. Frits had op 2 met zwart geen gambietje voorbereid. Zijn tegenstander echter wel. (“als ik g4 zie moet ik hem spelen,” aldus zijn opponent) De Flitsende Frits die we daarna zagen geeft moed voor wat nog volgt in ons schaakbestaan! Niet melken maar in de aanval. Punt op ’t formulier. (0-2)

Groen was heroïsch in wedstrijd 1, maar in de wedstrijd in arnhem was ’t al beurt voordat hij door kon hebben dat hij ook die dag heroïsch moest zijn. Vandaag behoefde geen extra hero, geen probleem dus dat Jan Joris zich op vies vergelijkbare vorm liet flessen als in Arnhem. (die vorm vraagt u? Nonchalance) Lichtpuntje, Hendrik had deze keer de opstelling wel op orde en het spel was iets beter. Maar wel een persoonlijke nederlaag. (1-2)

Voordat Groen en Frits klaar waren kregen Renze en Casper al een remiseaanbod. Gezien het vertrouwen dat ik in mijn teamgenoten heb, en de ietwat tricky stellungs bij Pastoortje, Benno, Groen en niet in de laatste plaats mijzelf vroeg ik beiden om door te spelen als ze niet dachten dat ze slechter stonden.

Vooral bij Renze was deze vraag om door te spelen ingegeven door de goede stelling die hij had gekregen vanuit de opening. Je mag mij altijd wakker maken om Renze’s stelling (7 pionnen, loperpaar tegen paard loper en 2 torens) verder te spelen. De ‘Yin van mijn Yang’ (Paul) vond het dodelijk saai. Maar goed, Renze kwam dus ook heel goed te staan, maar overzag een krachtige tegenstoot van het opperhoofd aan de overkant. Deze klap (of 1 van de volgende) ging dus gepaard met een remiseaanbod. Op moment van remise aanbieden stond zwart al beter (engine-taal), en hoe dan ook weigerde Renze na overleg. En ook hoe dan ook werd het toch remise, want het was wel erg optimistisch om door te spelen. (1,5 – 2,5)

Casper laten we nog even hangen, want eerst was de partij van Koen op 4 klaar. Met zwart een Najdorf spelen is wat gewaagd als je van droge stellingen houdt. Maar zoals velen ontwikkelt Koen zich een beetje als bi-schaker. Scherp is ook wel leuk! Yang kende de stelling al snel niet meer, Yin noemde het theorie. In feite slalomde de partij van boek-in naar boek-uit. In ieder geval dacht Koen zet voor zet iets beter te komen te staan, tot een blunder al het voordeel weer weg gaf. In feite was de stelling tot die tijd min of meer gelijk en gaf de blunder niet alleen het voordeel maar ook een flink nadeel weg. Niet gespot door zijn sympathieke tegenstander (“Nee, nee, ik haal wat voor jou!”) gelukkig, en in serieuze tijdnood combineerde Koen beter. (1,5 – 3,5)

Casper kreeg dus remise aangeboden. Kudos voor het overleg bij het remiseaanbod in een gortdroge stelling, en nog meer kudos voor het doorspelen. Moet ik verder woorden vuilmaken aan deze partij? Er was niet veel aan denk ik. Zeker niet voor de vluchtige toeschouwer. (2 – 4)

Rest ons nog de mannen in en uit vorm van dit seizoen. Beiden met een tricky stelling. Beiden met kansen. Yin denkt dat Benno wel gaat winnen en Ernst-Jan bijna mat staat. Yang denkt dat Ernst-Jan een goede partij speelt en moet het nog maar zien bij Benno.

Pastoor was als eerste van de twee klaar. Na een heerlijk portie zelfbeklag en zelfonderschatting in de opening kwamen de zetjes steeds natuurlijker. Toen het bravoure (“waarom speel je hier f5?!”) terugkwam werden er ook dreigingen in de stelling gevlochten. Er was sprake van enige onnauwkeurigheid, maar de verloren stellingen die in de wandelgangen besproken werden bleken allemaal niet zo verloren te zijn als gedacht. Onduidelijk was het wel, tot zijn tegenstander even de druk eraf haalde en zelf onder de voet gelopen werd. Winnende puntje voor Ernst-Jan. (2 – 5)

Maar goed ook, want na een enerverende partij moest Benno het onderspit delven. Ergens loopt het nog niet helemaal tussen praktisch kijken en objectief goede zetten spelen. Komt vast, en met zulke chauffeurs kun je natuurlijk best eens wat laten liggen. (3 – 5)

3-5 Voor de onzen dus. Snel naar Groningen, restaurants bellen (“hebben jullie ook niet wat later plek?”) en verheugen op de kroeg. Vlug wat bier, want om 20:00 konden we nog even onze beurs omkeren bij de Japanner. Gezellig maar kort.

Voor de volgende wedstrijdzaterdag wil ik open kroegen, dikke punten en eten bij Italia. Op vrijdag gaan we immers al naar de Haan! 😉

Paul ten Vergert in Mineur

Sheila – Devotion Spacer! De meest vrolijke hits staan in mineur. JJ en spaCer zetten de toon. Anders dan normaal edoch opgewekt vertrokken we naar Apeldoorn – correctie Arnhem. Met een blik vol spellust en enthousiasme stonden de 2 Assenaren te wachten bij Assen-Zuid – correctie midden. Helaas, 2-0 achter. Geen woorden aan vuil maken. De rest mocht het brandhout opstoken tot een stevig vuurtje.

De eerste gedachte die door Koens hoofd schoot toen hij voorgenoemde probeerde wakker te schudden was: wat zal mijn rating vanavond zijn. Beta als hij is maakte hij de correcte rekensom dat er gewonnen moest worden om deze hoger te laten zijn dan in de ochtend. Middenin de strijd besloot zijn opponent het midden te verruilen voor de twee flanken. De realisatie dat dit tot overrompeling zou leiden kwam kort voordat de koning werd neergelegd.

De aansluitingstreffer stond koud op het scorebord toen Benno het ‘je hoeft niet te forceren’ vertaalde in een stukoffer. Zo fors het leek, zo tandeloos was het. Met een van afgrijzen vertrokken gezicht kon ook het derde punt bij de Arnhemmers worden opgeschreven.

Niets klopte vandaag. Aan Hendrik kun je zien dat hij geen klassieke opleiding heeft gehad, maar dat hij goed kan rekenen voor een historicus. Het punt was dan ook binnen maar als nieuwbakken captain moet hij nog leren dat hij zorg draagt voor alle 8 te verdelen punten. Als leider de staart bemannen geeft geen pas, zeker niet wanneer je in ogenschouw neemt dat er genoeg prutsers beschikbaar zijn voor dat bord. Oren laten hangen naar het klagende volk, bier tekort op de vrijdag. Vergeten een voorschot te nemen op de vrijdag. Het voelt allemaal nog wat onwennig.

Enige verschoning treft Hendrik wel, daar de zelfbenoemd geboren leider hem een Paultje heeft gedraaid. De Benjamin zo in een hevig pikorde gevecht achterlatend. Je moet van je hart geen moordkuil maken spreekt het opperhoofd van deze wedstrijd.

Het opperhoofd weet bijvoorbeeld te melden dat hij zijn partij spannender vond dan hem lief was. Geen geruisloze overwinning, maar een kletterende strijd op leven en dood, zoals de Sicilianen dat graag zien.

Met de 3-3 op het scorebord kunnen we het punt van Frits als een zegen beschouwen. Een gouden greep van de teamleider om de man uit vorm wit te geven. Niets in deze partij klopte. Bij zwart dan. De dobbelaar die niet dobbelt, maar wel een aljechin uit de hoge hoed tovert. Daar hoef je bij een Frits in of uit vorm niet mee aan te komen. Naast dobbelen doet hij ook niet aan opgeven, maar dat betekent niet dat het punt niet bijgeschreven kon worden.

Resteert Arjan, die een footlong haalde bij de Subway, maar slechts de helft nuttigden. Wel gebruikte hij meer dan de helft van zijn tijd om zijn stelling om zeep te helpen. Niet getreurd, er komen wel kansen. Bijvoorbeeld om een al dan niet gewonnen eindspel in te gaan, of een zetherhaling op het bord te gooien. Aan Arjans partij kun je zien dat hij niet kan schaken, maar wel kan rekenen. Helaas rekende hij deze partij op het niveau van een kleuter waardoor geen van deze kansen gegrepen werd. Geen halfjes en toch 4-4, dat zal Paul leren!

Gelukkig hebben we de afterparty nog.

Verdriet en de koning

19 december 2020, de dag dat de online competitie van de KNSB eindelijk losbarstte. Hendrik streamde het geheel op https://www.twitch.tv/videos/842791127. Terwijl heel schaken Nederland de online competitie op Lichess van Govert al had gevonden, mochten we eindelijk ook van start gaan in de door de bond georganiseerde competitie. Tegenstanders: Apeldoorn en HMC. Op de livestream van Stefan Kuipers ( https://www.twitch.tv/videos/842786389 ) ging het veelvuldig over het heroïsche bekerduel van een tijd terug. Er was blijkbaar behoefte aan vergelding. Die vergelding kwam er, met een uiteindelijke 7.5-2.5 overwinning. Toch waren er persoonlijke successen voor Hummel die streamfenomeen IM Xamax2000 aan de zegekar wist te binden. https://www.chess.com/live/game/6005590593

Het grootste succes was voor Renze. Deze koning bleef de hele dag ongeslagen. In de eerste pot tegen Tim Lammens (oud ploeggenoot van schrijver en koning) miste hij wellicht nog een kans. https://www.chess.com/live/game/6005448011 Na bijvoorbeeld 14.Ta4!? (gek zetje) 14. … a5 15.f4! heeft zwart een probleem omdat 15. … Pc4 niet werkt na 16.Pdb5 Dc6 17.Lxc4 Dxc4 18.Pd6 en de penning is dodelijk. Even verder had Renze met 19.c4 de zwartspeler nog in de problemen kunnen brengen. Dameruil lijkt verplicht en het kost zwart veel tijd om al zijn stukken in het spel te brengen. Zoals de partij verderging was er weinig meer te halen.

In de tweede partij (https://www.chess.com/live/game/6005540509) kwam wederom een interessante Siciliaan op het bord. Wit had lange tijd de iets betere kansen, maar richting de tijdnood wist Renze een eenvoudige uitschakelen verdediging op het bord te brengen. Puntje dus.

De tweede match ging ook verloren, tegen HMC wisten we 3 van de 10 punten te halen, waar wederom de prestatie van Renze (twee halfjes tegen GM Burg) de mooiste prestatie was.

Op 16 januari mogen we weer aan de bak. Ik vermoed met nog meer succes.