In memoriam Casper Rupert


Met veel verdriet moeten we melden dat onze lieve vriend en clubgenoot Casper Rupert is overleden. Casper was een zeer creatieve en talentvolle jongen: een pianist, een dichter en een schaker. Bovenal zullen we Casper herinneren als een ontzettend lieve, zachtaardige en eerlijke jongen, oprecht geïnteresseerd in anderen.
Casper worstelde al jaren met zichzelf, maar genoot ook zichtbaar van het leven.

Namens LOS wensen we iedereen veel sterkte toe.

Een woord van Erik-Jan:
Altijd zullen we Casper missen

Met Casper Rupert is een stille held heen gegaan. Hij had geen grote drang naar de schijnwerpers of om zich te veel toe te eigenen. Vaak bleef hij op de achtergrond, en dat wekte verbazing. Hij kon namelijk bijna alles: uitleggen hoe Schubert gespeeld moest worden, een moeilijke dichter interpreteren. Het was Casper die de taal naar zijn hand kon zetten en anderen kon verbeteren, zonder een spoor van zelfgenoegzaamheid. Hij kon ook een hele groep tegenspreken en iemand flink de waarheid zeggen, zonder ergernis of stemverheffing. Iedereen wist dat hij vrijwel altijd gelijk had. Hij, meer dan een ander, vroeg ook vaak hoe het met je ging, niet voor de vorm, maar uit oprechte belangstelling. Hij vroeg door, dacht mee. Als iemand kwaad was geweest, was Casper vaak degene die even de boel kon sussen. Diverse schaaktrainers noemden hem het grootste talent dat ze ooit hadden gezien. Met al dat talent en al die intrinsieke goedheid, redde Casper het toch niet. Misschien miste hij alleen de drang, de ambitie. Zo woonde hij opeens in Sappermeer, had hij vele verschillende baantjes. Wat gunden we hem net iets meer doorzettingsvermogen. Voor de afgelopen zomer trof ik hem blij: hij had een fijne baan, en even later, wederom blij: hij had een appartement in Groningen. Tijdens ons weekendje weg, tussen neus en lippen door, want hij bekommerde zich meer om anderen: ja, een vrouw zou leuk zijn. En dan toch.

Het doet veel pijn dat hij, die zo veel belangeloos voor een ander deed, het stille bindmiddel van onze club, ons heeft verlaten. En we zullen hem missen als we hopen dat iemand iets intelligents zegt, of de waarheid, of als we willen vertellen hoe het met ons gaat, of eigenlijk: altijd, altijd zullen we Casper missen.

Hoe LOS te zijn

Op 17 september mochten wij aantreden tegen zoals Koen zijn tegenstander schijnt te hebben gezegd “de kampioen van dit seizoen” Assen. Assen de stad van het Drents Museum, de TT en vroeger het verkeerspark. Maar ook het Assen van Renze, waar hij ons van harte welkom heette in zijn nieuwe “crib” en ons fêteerde op koffie en gemarineerde flat iron steak. Het Assen van “De kleine Griek” het mythosche restaurant waar Frits ooit minimaal 7 Ouzo verorberde. Het Assen waar Stadspartij Plop de grootste partij werd. Oftewel Assen, de hoofdstad met Charme!
Maar goed, hoe kom je daar? Op de fiets? Met de auto? Met het OV? Wil Renze je dan wel halen? Of gaat “lifetime BOB” Koen weer rijden? Durft Hummel weer te rijden? Gaan we toch op de fiets? Wat is eigenlijk “te veel regen”? Eindstand; maar 1 fietser. Wellicht was dit een voorbode.
Qua voorbereiding leek alles zo goed op orde; een deel speelde een zomertoernooi in Parijs, we genoten van een weekend in Orvelte met de bijna voltallige vereniging. We kozen een nieuwe teamleider (columnist van voorheen het Nieuwsblad, Benno). We bleven compleet en we spraken af dat we geen verwachtingen zouden uitspreken over het resultaat van dit seizoen. Gewoon genieten en altijd spelen voor de overwinning. Wat kan ons gebeuren?
Nou, Assen kon ons gebeuren… Paul wist het na 20 minuten al; iedereen stond slecht, slechter, slechtst. Zo erg als Paul denkt dat het gaat, is het natuurlijk nooit. Maar helaas was het team niet bij machte om Paul zijn ongelijk te bewijzen.Schrijver dezes streeft naar een zorgvuldige controle van de informatie die hij in dit verslag plaatst, zodat de informatie actueel, nauwkeurig, feitelijk juist en dus betrouwbaar is. De inhoud van het verslag (met inbegrip van de analyses) kan steeds zonder voorafgaande aankondiging of kennisgeving worden verbeterd, gewijzigd, aangevuld of verwijderd.Op 1; JJG stond na 20 zetten weer ongeveer in de beginstelling en had net als opponent Ivo tijdnood. Helaas maakte JJG het foutje. Een 0.Op 2; Paul maakte op een of andere manier toch remise na veel minder te hebben gestaan. Voor Paul zoals wij allen weten een heel bevredigend resultaat.Op 3; EJH. Offerde een pion, kwam lekker te staan, maar vergat om toen door te drukken. Ergens verdween er nog een pion waarna het eigenlijk niet spannend meer werd.Op 4; Koen. Kwam op een gegeven moment buiten vertellen dat hij een hele slechte had gedaan, waarbij zijn goede stuk weg was, en hij miste een pion. Zelfs Koen kwam dit gemis niet meer te boven.Op 5; ikzelf. Eigenlijk helemaal niet zo’n slechte partij die ik enigszins verregend startte. Maar dat wat ik vroeger goed kon (tactische trucjes) is al even weg. Ik moet waarschijnlijk gewoon weer even in training bij Paul Z en Hiddo Z. Mijn weer sympathieke tegenstander Elmar gaf mij hierna nog eenmaal de kans om terug te keren in de partij. Ook dit was niet aan mij besteed. Op 6; Renze. De enige partij waar iedereen gedurende de dag telkens positief aan refereerde. Maar een klein foutje kan je dan een halfje kosten. Op 7; Hendrik. Hendrik en ik hadden na 20 zetten graag elkaars stelling gehad. We hebben zelfs overwogen om te kijken of het op zou vallen als we dat ook gewoon opvolging zouden geven en zonder blikken of blozen van bord zouden wisselen. Helaas niet gedaan. Hendrik koos voor een aanvalsplan met een pion minder. Deze pion bleek er later 1 te veel.Op 8; (wellicht voor het laatst) Arjan. Trekken, duwen, winst weggeven, verlies ook weggeven. Remise maken. Eigenlijk heb ik gewoon het einde gemist. Halfje zal dan wel op zijn plaats zijn.
Wat er hierna allemaal gebeurde is moeilijk in een openbaar verslag onder woorden te brengen.

  1. Paul wilde om 22.00 uur in Heerenveen zijn.
  2. Hummel werd niet geappt door Johanneke.
  3. Arjan werd tegen alle statistiek in nog geen vader.
  4. Frits en Jan Joris zijn zwagers van elkaar.
  5. Een Hypotheek is slechter dan een studieschuld. Of juist beter.
  6. Er ging iets mis met onze whatsapp groepen. We zullen nooit weten waar dit aan gelegen heeft.

En toch zijn wij heerlijk gaan eten bij de Kleine Griek. Waar ze de Metaxa schenken zoals bij een slechte gangbang, met 2 sterren te weinig. Maar gezellig was het wel. En eigenlijk waren we de nederlaag al weer rap vergeten en hebben we ons zoals het hoort gefocust op de 7 rondes die ons nog te wachten staan. Slechts Koen “kunstgebit” Lambrechts en Hendrik “ik kan begrijpen dat je op zo’n moment op zoek gaat naar een Alejandro” de Groot vertegenwoordigden ons in H’tje. Dat deden zij naar behoren, maar ook hier zullen wij er weer moeten staan de volgende ronde. Als team. Als mannen. Als LOS.
Onze nieuwe teamleider wist dit alles van een goed te verwoorden: “bij sommigen lijkt de nederlaag harder aan te komen dan gedacht….Ik stel voor om deze dag te gebruiken om de wonden te likken. Verliezen kan een keer gebeuren, maar dan moet je in de wijze van verwerken wel proberen een winnaar te zijn.”

EJP

De ene chauffeur is de andere niet

In vroegere pre-pandemische tijden grapten we regelmatig over de bijnamen van LOSsers binnen de club. Als vereniging mocht ik regelmatig schietschijf spelen, maar ook de chauffeur werd met enige regelmaat getroffen. De grap, ooit ontstaan in Wageningen, stelt het belang van het autorijden boven het schaken voor een van onze clubgenoten. Met de chauffeur zat ik vrijdag om half 6 in het café. Ook met een ander vaak-rijder trouwens, en de chauffeur van de wedstrijd van zaterdag. Twee van deze drie zou ik bij een volgende wedstrijd zonder twijfel weer meenemen als schaker.
Best aardig trouwens, sluiting van de horeca om 22:00 op vrijdagen voor een KNSB-zaterdag. Na een intensieve paar uur snel naar bed, om zaterdag fris en fruitig op het station te verschijnen voor een tocht richting Sint Jabik. Op de zaterdag zelf is die sluitingstijd dan wel weer een regelrechte ramp.

Zaterdag dus. Iedereen op tijd. Paul en Frits rijden. Niet naar de aardappelschuur, wel naar het multifunctioneel dorpscentrum. En poh, wat was dat multifunctioneel. Op zijn minst kon je er klaverjassen, kerkgaan, sporten, toneelspelen, ongetwijfeld stemmen en schaken. Voor dit laatste kwamen we, dus dat kwam fantastisch uit.

Natuurlijk weten wij dat Paul een goede chauffeur is. En aan zijn kwaliteiten als schaker twijfelt niemand. Het verbaasde dan ook niet dat hij met wit op 4 1.e4 e6 2.d4 d5 3.Pc3 dxe4 4.Pxe4 f5?? hard afstrafte. Het gebruikelijke “ja hij was heel goed vroeger, en had dit heel goed bekeken, in de analyse zag hij alles” neem je dan maar op de koop toe. (0-1)

Hoewel een autorit met Frits, op de gespreksonderwerpen die passeren na, verrassend veel gelijkenis vertoont met een rit met Paul, lijken zij als schaker geenszins op elkaar. Frits had op 2 met zwart geen gambietje voorbereid. Zijn tegenstander echter wel. (“als ik g4 zie moet ik hem spelen,” aldus zijn opponent) De Flitsende Frits die we daarna zagen geeft moed voor wat nog volgt in ons schaakbestaan! Niet melken maar in de aanval. Punt op ’t formulier. (0-2)

Groen was heroïsch in wedstrijd 1, maar in de wedstrijd in arnhem was ’t al beurt voordat hij door kon hebben dat hij ook die dag heroïsch moest zijn. Vandaag behoefde geen extra hero, geen probleem dus dat Jan Joris zich op vies vergelijkbare vorm liet flessen als in Arnhem. (die vorm vraagt u? Nonchalance) Lichtpuntje, Hendrik had deze keer de opstelling wel op orde en het spel was iets beter. Maar wel een persoonlijke nederlaag. (1-2)

Voordat Groen en Frits klaar waren kregen Renze en Casper al een remiseaanbod. Gezien het vertrouwen dat ik in mijn teamgenoten heb, en de ietwat tricky stellungs bij Pastoortje, Benno, Groen en niet in de laatste plaats mijzelf vroeg ik beiden om door te spelen als ze niet dachten dat ze slechter stonden.

Vooral bij Renze was deze vraag om door te spelen ingegeven door de goede stelling die hij had gekregen vanuit de opening. Je mag mij altijd wakker maken om Renze’s stelling (7 pionnen, loperpaar tegen paard loper en 2 torens) verder te spelen. De ‘Yin van mijn Yang’ (Paul) vond het dodelijk saai. Maar goed, Renze kwam dus ook heel goed te staan, maar overzag een krachtige tegenstoot van het opperhoofd aan de overkant. Deze klap (of 1 van de volgende) ging dus gepaard met een remiseaanbod. Op moment van remise aanbieden stond zwart al beter (engine-taal), en hoe dan ook weigerde Renze na overleg. En ook hoe dan ook werd het toch remise, want het was wel erg optimistisch om door te spelen. (1,5 – 2,5)

Casper laten we nog even hangen, want eerst was de partij van Koen op 4 klaar. Met zwart een Najdorf spelen is wat gewaagd als je van droge stellingen houdt. Maar zoals velen ontwikkelt Koen zich een beetje als bi-schaker. Scherp is ook wel leuk! Yang kende de stelling al snel niet meer, Yin noemde het theorie. In feite slalomde de partij van boek-in naar boek-uit. In ieder geval dacht Koen zet voor zet iets beter te komen te staan, tot een blunder al het voordeel weer weg gaf. In feite was de stelling tot die tijd min of meer gelijk en gaf de blunder niet alleen het voordeel maar ook een flink nadeel weg. Niet gespot door zijn sympathieke tegenstander (“Nee, nee, ik haal wat voor jou!”) gelukkig, en in serieuze tijdnood combineerde Koen beter. (1,5 – 3,5)

Casper kreeg dus remise aangeboden. Kudos voor het overleg bij het remiseaanbod in een gortdroge stelling, en nog meer kudos voor het doorspelen. Moet ik verder woorden vuilmaken aan deze partij? Er was niet veel aan denk ik. Zeker niet voor de vluchtige toeschouwer. (2 – 4)

Rest ons nog de mannen in en uit vorm van dit seizoen. Beiden met een tricky stelling. Beiden met kansen. Yin denkt dat Benno wel gaat winnen en Ernst-Jan bijna mat staat. Yang denkt dat Ernst-Jan een goede partij speelt en moet het nog maar zien bij Benno.

Pastoor was als eerste van de twee klaar. Na een heerlijk portie zelfbeklag en zelfonderschatting in de opening kwamen de zetjes steeds natuurlijker. Toen het bravoure (“waarom speel je hier f5?!”) terugkwam werden er ook dreigingen in de stelling gevlochten. Er was sprake van enige onnauwkeurigheid, maar de verloren stellingen die in de wandelgangen besproken werden bleken allemaal niet zo verloren te zijn als gedacht. Onduidelijk was het wel, tot zijn tegenstander even de druk eraf haalde en zelf onder de voet gelopen werd. Winnende puntje voor Ernst-Jan. (2 – 5)

Maar goed ook, want na een enerverende partij moest Benno het onderspit delven. Ergens loopt het nog niet helemaal tussen praktisch kijken en objectief goede zetten spelen. Komt vast, en met zulke chauffeurs kun je natuurlijk best eens wat laten liggen. (3 – 5)

3-5 Voor de onzen dus. Snel naar Groningen, restaurants bellen (“hebben jullie ook niet wat later plek?”) en verheugen op de kroeg. Vlug wat bier, want om 20:00 konden we nog even onze beurs omkeren bij de Japanner. Gezellig maar kort.

Voor de volgende wedstrijdzaterdag wil ik open kroegen, dikke punten en eten bij Italia. Op vrijdag gaan we immers al naar de Haan! 😉