Categorie: verslagen

Zaterdag was de mooiste dag van de week
En je wist als je je patatje kreeg:
Hier gaan ze heel wat beleven
En coach Hendrik riep: samen is niet alleen
En eenmaal achter het bord begreep je dat meteen
We waren dertien (en compleet!)

Het was de dag van Floris, Renze en Koen
Drie punten binnen, niks meer aan doen
En Arjan, die heeft veel getoept
Tjaart ging voor schoonheid, maar kreeg dat niet
En mijn opening was als vanouds weer een stuk verdriet
Maar Benno boorde vrolijk door
Op weg naar drie uit drie.

We waren Heerlijk Helder LOS
Heerlijk Helder LOS
We waren Heerlijk Helder LOS
Met heel veel Shotjes
Heerlijk LOS

Zaterdag was de mooiste dag van de week
Want je wist, toen je naar Ten Vergert keek.
Daar komt een schitterend halfje
En Mathijs die riep: het wordt vast 6-2
En Jan Joris buiten knikte tevree
En onze fijne opponenten
Vertrokken weer naar Enschede

Het werd tijd voor Pastoor, en Frits keek toe
Er stonden pizza’s, shots en bughouse op ‘t menu
En Hero uit volle borst
Onze Paul was jarig; dat werd een feest
En een enkeling is nog lang in het Pakhuis geweest
Maar tijdens de volgende brakke ochtend
Dan genieten we nog het meest

We waren Heerlijk Helder LOS
Heerlijk Helder LOS
We waren Heerlijk Helder LOS
Met heel veel Shotjes
Heerlijk LOS

Heerlijk Helder LOS – We waren Heerlijk Helder LOS
Heerlijk Helder LOS – We waren Heerlijk Helder LOS
We waren Heerlijk Helder LOS – We waren Heerlijk Helder LOS
Met heel veel Shotjes
We waren Heerlijk Helder LOS

Op naar Assen!

Vrij naar: Groen als Gras

Aan het eind van een periode maakt men vaak de balans op. God schiep hemel en aarde en aan het eind van de week werd er rust genomen en tevreden teruggekeken. Na 6 jaar zwoegen op het land hielden de Joden een voorgeschreven sabbatsjaar. Actief oogsten mocht niet, maar je mocht wel gezamenlijk met al je gevolg genieten van wat het land spontaan bood. Om vervolgens in de jaren erna weer opnieuw te beginnen, met een schone lei. LOS bevindt zich ook in een sabbatsjaar. 6 jaar hebben we als LOS gewerkt aan relaties, schaaktechnische zaken en mixologie, om nu de vruchten van ons werk te kunnen plukken. Het team was vandaag in balans. Voor sommige een nieuwe balans, maar daar kan aan gewend worden.

Goed het schaken dan. Op de tonen van Vivaldi konden de stukken worden klaargezet. De sympathieke tegenstanders uit Arnhem druppelden binnen. Eentje was op de fiets, toch mooi dat in de voorbereidende mail naar Arnhem een instructie voor het fiets parkeren achter het pand niet overbodig bleek. De kinderen van T-J-A-A-R-T legden een aantal van ons alvast het vuur aan de schenen om warm te draaien. We konden van start. Het duurde even voor er uitslagen binnenkwamen. Benno vroeg mij na ongeveer 2-2,5 uur spelen of er iets te zeggen viel over hoe het stond. Je kunt altijd iets zeggen, maar echt iets zeggen over hoe het stond deed ik niet. Benno knorde tevreden.

Toen de tijdnoodfase nog net niet begonnen was, was het pardoes 3-1. Beginnend met bord 6 en 5 vanwege de thematische overeenkomsten.

Ernst-Jan ‘doe maar Kimchi met dropshot’ Pastoor heeft zojuist op h6 geslagen en tegenstander Fleur greep mis met …Lxf3. Terugslaan op h6 was geboden. Na Lg5, terugnemen op f3 en een snel Kd2 bleek de zwarte koning te kwetsbaar. Naast Ernst-Jan zat Hendrik ‘altijd in T-shirt en dat was vandaag goed te verdedigen’ de Groot. Ik vergat h6 te doen om het paard van Peter weg te jagen. Na de partij deelde Peters teamgenoten dat Peter niet vies is van een aanval/offer op f7. Daar was ik ondertussen al achter. Mijn koning was te kwetsbaar en Peter maakte het keurig af.

Benno ‘wat heeft zeven deukjes en is doorzichtbaar?’ de Jongh had ondertussen een actieve bestrijding gekozen tegen Sanders g6 met een vroeg h4. In mijn vorige termijn als teamleider viel Benno nog wel eens te betrappen op een te snelle greep naar de keel en dan vergeten om je eigen broek om te hoog te houden. Dat laatste wordt nog steeds wel eens vergeten, maar het eerste gaat dit seizoen veel verzorgder met 2 uit 2 als gevolg. Dan ben je in ons team in zeer goed gezelschap. Koen ’the voice of reason’ Lambrechts maakte de 3-1 compleet. Otto ging op avontuur en gooide de h-pion naar voren, wat een goede keus was. Het vervolg was echter ook een geval van iets te snel voor de keel/kill willen gaan. Na een tegenoffer van Koen in het centrum was het snel gedaan.

Terwijl ik aan het analyseren was, volgden er nog twee halfjes. De Dijkstratafel was behaaglijk en knus en het vertoonde spel eraan ook. Renze ‘ik val in voor Paul, dus ik doe een jasje aan’ Rietveld speelde een partij tegen Rob waarbij wit niet per se heel veel probeerde, maar dat wel zou gaan doen als Renze te actief zou gaan spelen. Dus moest Renze ook rustig spelen. Het ongelijke lopereindspel met een pion minder bleek ruim binnen de marge. Het gesprek met de tegenstander achteraf was gelukkig fijn en reuze interessant aldus Renze. Mathijs ‘SOJU’ de Jong speelde een partij tegen Tom waarvan de computeranalyse bij het woordje balans past:

Het beslissende halfje van Frits ‘Ik draag New Balance, iedereen moet vanaf nu New Balance dragen’ Rietman volgde. Frits wilde het niet hebben over zijn partij tegen Folke. Dan weten wij genoeg. Jan Joris ‘Ik schaak vanaf nu alleen nog maar voor mijn plezier’ Groenewold deed er nog een schepje bovenop door Jan te verslaan en er 5,5 – 2,5 van te maken. Jan Joris genoot zichtbaar van het spelen en de dag. LOS is in het 7e seizoen in balans.

Nog enkele nabranders: Pastoor is een van de weinige die 100 punten sterker wordt na het huwelijk. Sneeuwwitje. Alizee is fijn en heeft ook een fijne stem. Ik wou dat ik twee schakers was, dan kon ik samen spelen. Jan Joris gaat binnenkort een taart bakken. De zwiepende staart is terug. Het eten was Yammy. Tegenstanders uit Arnhem borrelden gezellig mee, even goed je best doen en graag tot volgend jaar.

Hoe duw je een nijlpaard uit een moeras? In een veel-aangetrokken anekdote beschrijft Tal hoe hij bij het berekenen van een onberekenbaar paardoffer zich over deze vraag verwonderde. Zijn uiteindelijke conclusie was dat het nijlpaard het maar uit moest zoeken, en hij trok daaruit de les dat het paardoffer gepleegd moest worden zonder rekenkundige verantwoording.



Hoewel we als vereniging relatief kort bestaan, behoren we inmiddels tot het vaste meubilair van klasse 2A, dat steeds voor de thuiswedstrijden aan de Hereweg weer even op de juiste plek geduwd moet worden. Dit jaar is een nieuw lid aangetrokken, en ook het meubilair is uitgebreid met een nieuw houten stoeltje. Vandaag is de eerste thuiswedstrijd voor Ruben en hij trekt alles uit de kast om er een succes van te maken. De Franse kaasjes worden voor de wedstrijd achter de biertjes in de ijskast geduwd, zodat we ons later kunnen laten troosten.



Zenuwen trokken door mijn lichaam op de zaterdagmorgen voor de wedstrijd tegen Woerden. Worden we straks door een team vol jeugdtalenten van de borden geduwd? Moet er gezocht worden naar een zondebok en moet ik het boetekleed aantrekken wegens onbezield gehannes op het bord, waar meerdere nijlpaarden om aandacht vragen? Moet ik straks, als een burger of thuisbezorgdbezorger, een regenbroek aantrekken om met droge benen de overtocht naar de Hereweg te overleven?

Om de zenuwen wat van de oppervlakte te duwen keken we een filmpje over schaken als hobby. “Goed gespeeld” wordt gezegd, voordat de aftiteling over het scherm trekt. “Ik kijk eerst of mijn tegenstander een plan heeft en dan ga ik mijn eigen plan uitvoeren”: het is allemaal ook betrekkelijk eenvoudig.



Ik duw het schaakinhoudelijk bespreken van de partijen graag nog een stukje verder voor mij uit. In de gifbeker die straks leeggetrokken moet worden laat ik de zelfhaat graag wat verder trekken, zoals een bolletje citroensorbetijs zijn viriele hoogtepunt pas bereikt als het is gesmolten tot een bijna-transparante licht-viscose wit-doorzichtige vloeistof in een bodempje wodka. In een poging de zelfhaat voldoende weg te duwen om dit verslag te kunnen schrijven luister ik al dagen “Ik hou van mij” op repeat.



Op bord 4 zit je eigenlijk op de mooiste plek van de GSV: je hebt overzicht over de hele speelzaal, je hoeft geen barkrukken aan de kant te duwen tijdens de reis naar je stoel en je zit vlakbij de verwarming. Het is dan ook passend dat op dit bord de mooiste partij van de middag voltrokken wordt. Helaas trok Caïssa een andere kaart uit haar hoed: mijn ongeïnspireerd openingsgeschuif werd door mijn tegenstander uiterst nauwkeurig beantwoord, waarbij ik in een vlucht naar voren mijn gezicht nog verder de taart in duw.

Op het bord naast me wordt ook Koen met zijn neus op de feiten geduwd: openingstheorie 30 zetten lang volgen kan ook tot onprettige stellingen leiden.

Ook tegenover me op bord 5 weet Hendrik niet te inspireren en trekt hij aan het kortste eind na een openingsexperiment.

Goed, nu hebben we die beker wel leeggetrokken: een halfje completeert de punten voor de Woerdenaren. Ruben revancheert zich voor de Meppelse missers en speelt een solide remisepot waar wit, noch zwart, in staat het is het evenwicht zijn kant op weet te duwen.

Terwijl het nijlpaard in het moeras van de middenborden inmiddels verdronken is, chillen Paul en Frits in de schaduw op het zonnige Kreta van de GSV: bord 1 en 2. Frits lijkt les te willen geven, wellicht kan hij op zoek naar een betrekking als leraar? Paul duwt hard terug in zo’n pionofferopening en trekt aan het eind van de middag de winst naar onze kant. Hulde!

Mathijs was geplugd en trekt zich daar lekker helemaal niets van aan: superstrakke winstpot. Dan Pastoor, een foutloze partij die misschien nog lekkerder was dan de Franse kaasjes, een partij die zijn eigen verslag verdient, dé partij die zo’n wedstrijd de moeite waard maakt, een partij die eigenhandig een nijlpaard uit een moeras trekt, Lb4 in partijvorm, “Goed gespeeld”, maar dan echt, “ik hou van mij”, maar dan van Pastoor. Zo’n partij, en of je dat nou duwen of trekken noemt is mij om het even. Op naar Amsterdam.