Hoe een koe een haas vangt

Een nieuw relaas van Paul in WhatsApp-stijl bent u wellicht nog niet klaar voor. Avant-garde literatuur is helaas niet aan iedereen besteed. Dus leest u nu niet knip-en-plakwerk uit onze appgroep, maar een schrijfsel van misschien wel de beste columnist van LOS. U gaat toch geen bronnenonderzoek doen.

De trein waar ik mee naar werk ga rolt net station Haren binnen. De schaakclub van Haren is ook het thuishonk van Ernst-Jan Pastoor. Thuishonk als in: honk 4, en je hebt geen slaghout meegenomen. Hij nam zichzelf in bescherming door zijn basisplek op te geven. Blessures zijn ook bij schaken relevant. Zouden we dan toch een sport zijn? Dat maakte wel dat de drie musketiers supporter waren. Sterk als supporter, nog sterker in de analyseruimte.

Daar kon al gauw geanalyseerd worden, want Arjan had al gauw gewonnen. De Haas had wat onnauwkeurigs gedaan. In de moeilijke stelling die volgde vergat hij dat een stuk bleef hangen. Dus als u wil weten hoe een koe een haas vangt: vraag Arjan.

De chronologie staat mij verder niet meer voor de bril. Dus hierbij in willekeurige volgorde de andere borden.

Floris had de voorbereiding aangejaagd. Was zelf ook present, maar niet tot de ochtendgloren. Dit leidde tot een fitte Floris in de ochtend en dat leidde weer tot een beste beuker van een partij. Romantische offers wel gezien, maar die zouden weerlegd worden door Veltman en computer (in die volgorde). Zakelijke offers gespeeld en mat toegelaten.

Daar tellen we twee halfjes bij op. Hendrik kwam goed weg. Mathijs’ tegenstander ook.

Vervolgens of daarvoor won Renze een op het oog strakke pot. Tjaart stond ver voor in tijd, vond dat zielig voor zijn tegenstander en ging ook nadenken. Op het eind ergens wat gemist. De Jongh speelde gereserveerd all-in. Tegenstander de Jong was niet te beroerd om mee te doen, dus het werd een scherpe partij leuk voor de kijker. De Jong maakte minder fouten en trok aan het langste eind.

Rest ons met een stand van 4-3 nog onze dappere, fiere, koene Koen. Al gauw een pion kwijt voor compensatie die maar niet kwam. Kwaliteit hebben, kwaliteit geven. Koen streed als een Destiny’s Child met the eye of the tiger. 100 procent kwijt, halfje gepakt, nog steeds 100 procent belangrijk voor het team.

After: pizza met tegenstander, toeples van Groen, bughouse, Pauls vriendin, gure studentenkotten, htje.

Tot na de winterstop, hopelijk allemaal blessurevrij.




Rausettich

Oppervlakkigheid en cynisme hebben vele raakvlakken, afhankelijk van de cognitieve ontwikkeling van de persoon. Het beeld van de werkelijkheid is berekend op de waarnemer van gemiddeld tegenwoordig zo’n 1,84m. Het lot ligt, hoe cognitief je ook ontwikkeld bent, altijd in de handen van de laatste spelers die nog spelen als het 3,5-3,5 staat. De beleving, het is me er eentje, is er één die zijn eigen dynamiek lijkt te hebben; toch lijkt de hechtheid zich weinig aan te trekken van de obscene uitingen die geen kaders kennen. De humor zit ook in het extreme, zij het met een stukje beleid dat, inderdaad, op meerdere manieren geïnterpreteerd kan worden. De verbinding en hechting zit hem in hoe je vervolgens verdergaat na een conflict. Het wel of niet blijven hangen erin, letterlijk en/of figuurlijk. Moeilijkheden overkomen je bij de groenteboer als je van kokkerellen houdt, bijvoorbeeld als je een Rausettich wilt bestellen. Een symboliserend verzoenend gebaar dat als een rode draad door ons weekendje weg liep. Een weekendje weg die gekleurd was door misstanden, fitties, drank, kinderdisco’s, gele gangen, Groen gekleurde hartjes, toeristische wandelingen en zichtbare lugubere details bovenaan de kerk in Münster. De terechtstelling van Berend Knipperdolling, Berend Krechting en Jan van Leiden, de bombardementen tijdens de 2e wereldoorlog én de wederopbouw hierna geeft de toerist of de nieuwsgierige een bijzonder beeld anno 2023. De dualiteit die heerst in de actualiteit, de aardverschuiving in het politieke Nederlandse landschap, de geschiedenis van Münster, het zijn allemaal interessante elementen en nieuwsgierigheden die je meeneemt in aanloop naar zo’n wedstrijd. Wat valt er nog te redden? Laten we beginnen met een verslag van deze fraaie wedstrijd.

Benno streed heldhaftig voor een halfje (de optimist dacht heus wel aan een punt), koos eieren voor zijn geld in overleg en met alle respect. Benno beleefde een amusant weekend, waar we (aldus PtV) trots op zijn. Het gelijkspel, 4-4 tegen Dr. Max Euwe 1, bewandelde uiteindelijk het pad van de vrede. Floris drukte een partij lang, had initiatief, maar overzag een vork. Dinant deed 2 slechte na 39 goeie. Koen en Frits legden een partij op de mat waar menig schaker jaloers op is, het voordeel behouden en de klus kalm afmaken. Adorper en teamleider Dijkstra geniet tegenwoordig van het Groninger landschap en de mindere LKI die voor kraakheldere nachten zorgen. Zijn tegenstander vd Oudeweetering behandelde nét iets overtuigender het middenspel. De Jong was zoekende in een gecompliceerde stelling waar hij zijn stukken moest centraliseren om voordeel te pakken. En dit allemaal nadat Pol allang een solide halfje tegen Bertholee pakte, in een lijf variantje, met alle respect.

Komende wedstrijd wacht ons het tweede team van deze mooie club. Het tweede onderonsje, want een aantal spelers van LOS speelden vroeger bij Max Euwe.

P.S. Kent iemand een restaurant waar het tweede toetje gratis is? Vraag het voor een vriend.

RR

De autovergadering

Bij LOS wordt vaker dan je denkt vergaderd. Commissies komen bijeen, ALV’s worden halverwege omgezet in gelal, waardoor een tweede vergadering nodig is. Op 21-11-2023 vond de eerste auto-vergadering plaats. Agenda: wat verder ter tafel komt. Omdat er besloten moest worden wat er gegeten werd in Hoogeveen. Haha.

Het werd het Schippershuus. Wat op zijn beurt weer een groot succes bleek. Het gaat steeds beter dit seizoen, als zelfs het eten al geslaagd is. Verder kwam ook de opstelling ter spraken, waarbij Dijkstra niet de makke suggestie van de teamleider wilde volgen maar we wel op FIDE-rating gingen zitten.

Tikkies en een wandeling later kwamen we aan in het buurthuis van Hoogeveen, waar ik afdwaalde naar mijn interne bij Pallas. Afmelden, ipv aanmelden, voor de interne. Oude heren en een enkele jonge kop of dame, buurthuis prijzen, een podium en zelfs Ruud Winkel was aanwezig. Een oud, aggressief spelende, clubgenoot, die nog altijd hetzelfde speelt.

Het schaken ging voor ons al snel goed. Renze stond goed, Arjan stond goed, Mathijs stond goed, ik speelde een Najdorf.

Arjan gaf zijn voordeel nooit meer weg, hij ging zelfs steeds beter, en won dus ook. Kort daarna nipte hij voldaan van een Amstel 0.0. Maar niet kort daarna begon hij enigszins nerveus langs de borden te pezen. Niet onterecht, want Mathijs leek even niet verder te komen. Bovendien speelde Renze erg frivool, en met een kwal minder. Ik speelde nog steeds een Najdorf.

Gelukkig wist Mathijs de boel weer in gang te trekken, waarna zijn superieure structuur werd omgezet in een berg activiteit. Dit resulteerde in een dikke overwinning.

De Renzinator maakte een keer of 4 gebruik van een penning (en had inmiddels ook alweer een tijd prima stelling), waardoor hij grofweg alle pionnen voorstond in ruil voor een kwaliteit. Met meer tijd en eeuwige druk eindigde dit in een overwinning.

De Najdorf werd gewonnen door mij, met zwart. Partij was leuk, uitslag ook, maar misschien niet terecht.

0-4 voor ons.