Afbraakschaak tegen Friezen

De klok tikt en tikt, het is 9:34. De hoofdpijn is intens, de appjes van teamgenootjes die tot in de late uurtjes zijn doorgegaan doen mijn beseffen dat ik oud ben. Ik kijk naast mij in bed, gelukkig, geen spijt. Het begon allemaal enkele weken geleden. Staunton – LOS, deze wedstijd waren we sterk komen opdagen omdat we 1 doel voor ogen hadden: de cup met grote oren winnen. Staunton werd weggeblazen door Ruppie, Groen, Hendrik en ikzelf. Waarom we nu zo verzwakt kwamen opdagen is mij een raadsel. Afijn, het was wel waar we mee moesten dealen.

Een datum vinden voor deze wedstrijd was erg lastig; Koen is druk met zijn scriptie dus had minder tijd voor andere zaken, en ja daar waren wij de dupe van. Maar uiteindelijk was het gelukt een datum te vinden en 4 enthousiaste en getalenteerde mensen. Ik zal ze 1 voor 1 even kort beschrijven. Dokter Tjaart, een lieve, zachte man die op het moment van schrijven lekker aan het gymen is met zijn zoontje. Verder gaat hij vandaag gedichten in het Engels typen en vanavond biertjes drinken. Binnenkort wordt hij opnieuw papa, over zijn schaakkwaliteiten kan ik niet zoveel zeggen. Hij verliest namelijk supervaak voor LOS en opent met d4. Hummel, de man die eigenlijk altijd wint, trotse papa van Vigo, huisbezitter in Zuidlaren en hij drinkt daarnaast steeds meer alcohol en is een uitstekende kok. Alleen maar positieve dingen dus. Koen, de vereniging, een man die de laatste maanden schaakt als een god, hij is onverslaanbaar. Ook heeft hij van de Heer een goddelijk lichaam meegekregen die hij met liefde showt halfnaakt op de bar. Hij heeft een lief vriendinnetje die een uitstekende supporter was het eerste uur en het eerste biertje dronk. Wel woont hij bijna samen en heeft zijn scriptie nog niet helemaal af. Maar ja wie heeft er wel een perfect leven. Nou ik niet 😊

De opstelling, ja, dat was niet makkelijk, de speler die bijna alles speelt dit seizoen op 1, dokter Tjaart op 1. Het talent op 1, de beste schaker, de mooiste man. De teamleider had het niet gemakkelijk. Wat wel gemakkelijk geregeld was, was het eten, tegenwoordig woon ik erg dicht bij onze speellocatie. Hummel kan supergoed koken dus win-win. Om 17:25 ging de bel ding-dong, daar was hij dan, direct van het leslokaal naar de Fongersplaats, kopje koffie, boodschapjes in de koelkast en praten over het leven. Dan ons drankorgel Tjaart, die wilde om 17:40 direct een biertje; hij zei daarbij wel gelijk: ik wil niet te veel drinken voor de wedstrijd want ik wil winnen en een goede pot spelen. Ja wie wil dat nu niet, maar wat heeft drank daar mee te maken dacht ik bij mijzelf. Koentje zoals altijd laat kwam om 18:00 binnen druppelen. Direct de fles aan de lip en de sfeer zat er goed in. Het rare was dat iedereen gewoon echt zin had om te schaken – voor sommige mensen klinkt dat normaal, maar voor sommigen is dat heel abnormaal, zeker bij mij.

Hummel had Spaans gekookt, jammie! Wijntje erbij, de problemen des levens werden besproken en bij de moeilijke momenten hadden we steun aan elkaar. Rond 19:00 wandelden we naar ons speellokaal waar de verwarming al aan stond en 13,5 graad was. De tegenstanders kwamen met een verrassende opstelling, door privé-omstandigheden kon de kopman van de Friezen niet mee doen. Echter deed er wel een heuse oud Nederlands kampioen mee.

De gemiddelde ratings deden elkaar niet veel, het kwam dus op hardheid, talent, doorzettingsvermogen en randvoorwaarden aan. Koen had de eerste 20 zetjes binnen 1 minuut op het bord getoverd in zijn geliefde 1c6. F5 op een gegeven moment was erg raar maar voor de rest speelde hij best leuk. Hummel gaf een pion weg voor niks, Tjaart deed iets met d4 wat ik gek vond. Zelf speelde ik erg aanvallend de zo genaamde Giuoco Pianissimo, u allen wel bekend, zo niet trek aan de bel en ik praat je bij. Onderhand was het 8 uur en de biertjes en de wijntjes zweefden een beetje door mijn hoofd en het was tijd om toe te slaan. Zo gezegd zo gedaan, 20:05 Paul ten Vergert – oud Nederlands kampioen 1-0 😊. Bingo! Nu kon ik eindelijk genieten van het shotje van de maand.

Hummel speelde erg goed vond ik, hij vond zelf van niet en van zijn tegenstander kreeg ik geen hoogte. Omdat Hummel vond dat hij niet goed speelde en niet goed stond werd er in het teambelang gekozen voor een remiseaanbod. Dit werd aangenomen, erg raar als je met 1-0 achter staat en je vindt dat je goed staat. 1,5-0,5. Koen staat verloren, Tjaart staat moeilijk en 40 minuten in tijd achter. Hij trekt zijn rode jas aan omdat het niet heel warm was, bestelt een kopje thee en gaat er even goed voor zitten. Zorgen om Koen hebben we niet, omdat Koen gewoon echt heel goed is en nooit verliest van niemand. Tjaart begint toch goede zetten te doen, ongelooflijk, wat een man, nu koningzetjes tellen, wie promoveert er eerder? Tjaart zou je denken; zo ver komt het niet, Jeroen geeft op! Lekker Tjaart, we zijn door!! Dokter Tjaart HELD! Hij bestelt gelijk de nodige pepernootjes om het te vieren 😊 . Dan Koen, zoals verwacht staat hij alweer gewonnen, maar dan… toren in 1 weg au. Maar wat maakt het uit… we zijn door! Het was een leuke avond, de nacht heb ik helaas niet meer meegemaakt, de jonge goden nog wel. Wat kan schaken met deze leuke mensen een genot zijn.

De champagne is al op

Voor velen is schaken een dagje uit, een dag waarop vooral moet worden ontspannen, een minivakantie, om de dagen erop, de dagen van werk en verplichtingen te kunnen trotseren. Het is dan van belang om de knop hardhandig om te zetten en te genieten. Zo is het belangrijk om te op te gaan in de haast sacrale stilte van het schaakspel, om te vertoeven in je eigen gedachten, zonder de schreeuwende pubers uit mijn dagelijkse leven. Bij onze vereniging zijn diverse leden die het begrip ontspanning een nieuwe dimensie geven, ik noem graag ‘derde helft,’ ‘Zwols kroegloperstoernooi,’ ‘wond’ en u mag uw fantasie aan het werk zetten.

Bij het ontspannen hoort vanaf nu ook de brunch. Om het kampioenschap te gaan vieren stond de champagne al koud en dronken we die al op voor de wedstrijd. Het is een wat geforceerde ontspanning, maar ontspanning niettemin. Het tekent denk ik ook dat we er eigenlijk wel vertrouwen in hebben: het kampioenschap van Nederland over dik drie en een half jaar en dat er eigenlijk niets fout kan gaan (hoewel ‘Die Hardenbergers kunnen echt goed schaken dus koppie er bij!’ Dixit Floris van Assendelft, thuis vanwege een oppastegenvaller, en we misten de sjeu van glazen in brand steken van de jarige Job Jan Joris, Renze vond andere spelletjes belangrijker, en dat mag, waarom was Hendrik er pas na middernacht? Ernst-Jan kon met twee blonde zwarte pieten op stap en langskomen, maar niet schaken, omdat de pieten zijn benen niet loslieten – al die schaakkracht misten we, zou het dan toch fout gaan tegen Hardenberg? Zou het?).

Er kon ook niets fout. Onze tegenstanders hadden misschien te veel respect voor ons. Frits’ tegenstander kon risicoloos op winst spelen en gaf remise. De tegenstanders van Paul en mij stonden duidelijk minder uit de opening, dachten meer dan een uur na om vervolgens hun eigen eindes te bespoedigen. Koen stond heel erg slecht, maar vier zetten op rij speelde zijn tegenstander niet de voor de hand liggende zet en wat hij deed, en met hem bijna heel Hardenberg was zich als een egel oprollen en wachten tot de klap. Hij moest lang wachten, maar uiteindelijk klapte Koen erop. De dames van Hardenberg speelden eigenlijk het leukst: actief, agressief. Het was alleen jammer dat eentje materiaal weggaf en de ander haar gehele zwarteveldencomplex. De tactische opstelling van Hardenberg, met twee sterke schakers op 7 en 8 was niet bijster succesvol. Voorzichtig geschuif tegen Tjaart en remise, maar Tjaart speelt altijd remise. Casper won een pion en vervolgens een ongelijk eindspel, dat zo gewonnen was dat hij eerst Ka1, Kh8, Kh1 zou kunnen doen, maar dat niet deed.

Over de derde helft citeer ik de dichter van de vereniging: ‘Zelfgeplukte madeliefjes in de vensterbank zetten, kijken naar lichtroze zonsondergangen afgetekend tegen het zwarte silhouet van afgebladerde bomen, een wandeling langs grachten met getrapte koloniale gevels en het voeren van eendjes in het stadspark.’

De champagne is al op, wat nu?

Happiness

Happiness: a good bank account, a good cook and a good digestion – Jean-Jacques Rousseau

Het is half elf ’s ochtends als 5 schakers zich verzamelen op het station van Groningen. Op zich geen gek beeld voor een wedstrijd, behalve dat het een vrijdag betreft. Een paar maanden eerder is de vreugde groot als blijkt dat er een uitwedstrijd in Zwolle is toegevoegd door een wisseling in de poule-indeling. Er worden direct allerlei plannen gemaakt. ‘Ik ken nog wel een hip tentje,’ zei Ernst-Jan, ‘vrij populair, maar heeft nog plek voor een lunch op de vrijdagmiddag’. En zo belandden 5 LOSsers in de Librije.

In wine there is wisdom, in beer there is strength, in water there is bacteria – David Auerbach

De ontvangst was hartelijk, de bediening veel losser dan verwacht. Jonnie zelf serveerde het eerste gerecht. 2 van ons kozen voor de klassieke wijnen, 3 van ons voor de funky wijnen. Dit waren overigens niet alleen maar wijnen, maar ook een blikje bier (in een wijnglas, dat dan weer wel).

It’s okay to eat fish because they don’t have any feelings – Kurt Cobain

De eerste gangen bestonden met name uit vis. Snoek, rivierkreeft, paling, zoetwaterkrab, goudvis, snoekbaars, oester, zeewier, krab, kreeft, ceviche, forel en zeeduivel, het kwam allemaal langs. Ondertussen werd geprobeerd Benno te koppelen aan een dame die alleen was en duidelijk vaker kwam eten. Helaas was er bij geen van de partijen interesse.

Probably one of the most private things in the world is an egg before it is broken – M.F.K. Fisher

Het was al aangekondigd door Arjan Dijkstra, een van de hoogtepunten was het kaviaareitje. Paul probeerde ondertussen zijn geluk op Tinder, maar zijn openingszin dat hij bij de Librije aan het eten was bleek toch niet zo succesvol als gehoopt.

Age and glasses of wine should never be counted – Anoniem

Per 2 gangen werd er een nieuw glas wijn geschonken, mocht het glas eerder leeg zijn werd deze bijgeschonken. Met name de eerste gangen werd hier gretig gebruik van gemaakt, maar hoe verder de middag vorderde, hoe langzamer het glas leeg raakte. Dat werd begeleid door eend gerijpt met hooi en ijs uit de ijscowagen met bijzondere smaken zoals sparrentoppen (alsof je een hap uit een kerstboom neemt, maar dan lekker).

Om half 6 was de lunch dan echt voorbij en begaven we ons in de Zwolse vrijdagmiddagborrel. Floris en Koen sloten aan, terwijl de Librijegangers het vrij snel voor gezien hielden.

Claudius
Zeg, Hamlet, waar is Polonius?
Hamlet
Aan de maaltijd.
Claudius
Aan de maaltijd? Waar?
Hamlet
Niet waar hij eet, maar waar hij wordt gegeten. Een Rijksdag van slinkse Wormen valt op hem aan. De worm is de keizer van het voedselrijk: wij mesten elk ander schepsel vet omwille van ons eigen vet en we mesten onszelf vet voor de maden. Een vette koning en een magere bedelaar zijn verwisselbare schotels – twee gangen aan dezelfde dis. Dat is alles.
Claudius
Helaas, helaas!
Hamlet
Iemand kan gaan vissen met een worm die zich te goed heeft gedaan aan een koning, hij kan een vis eten die zich met die worm heeft gevoed.
Claudius
Hoe bedoel je dat?
Hamlet
Alleen maar dat een koning een hofreis kan maken door de ingewanden van een bedelaar.

Dan de wedstrijd. De Librijegangers hadden gehoopt dat dit zoveel inspiratie op zou leveren dat een goed resultaat neergezet zou worden. Dat werd het ook, maar degenen die er niet bij waren (3/3) scoorden toch beter dan degene die er wel waren (3,5/5). Volgend jaar toch maar weer naar de Chinees.

Een rondje langs de borden:

Floris op 1 had een makkelijke middag, normale zetten doen terwijl de zwarte koning in het midden bleef en al snel kon stukwinst niet uitblijven.

De tegenstander van Koen op 2 offerde een toren, naar eigen zeggen omdat hij geen betere zag. Koen nam de toren, deed nog een paar goede zetten en stond toen een toren voor.

Frits op 3 hing een beetje achterover, wachtte tot zijn tegenstander de fouten maakte en sloeg toen hard toe.

Erik-Jan op 4 kwam goed uit de opening, en wist dit voordeel langzaam uit te bouwen naar pionwinst en uiteindelijk partijwinst.

Ikzelf op 5 kwam erg goed uit de opening, maar miste daarna een goede voortzetting. Mijn tegenstander wist met goed actief spel genoeg tegenspel te vinden om remise te maken.

Paul op 6 bereikte tot eigen afgrijzen een eindspel met ongelijke lopers, maar bleef vechten. Een boeiende strijd ontsprong zich, waarbij beide partijen dame haalden, maar Paul was als eerste en vond daarna de moeilijke winst.

Ernst-Jan op 7 speelde erg solide, iets beter staan, nooit in gevaar zijn, maar het bleek te weinig voor de winst, remise dus

Benno op 8 speelde een wat tumultueuze partij, kwam goed te staan, maar hij en zijn tegenstander kregen na de 40e zet geen increment meer. Dit werd vervolgens overgecompenseerd met ook het increment van de eerste periode, wat ook weer hersteld moest worden. Niet goed voor de concentratie en Benno besloot om het remiseaanbod van zijn tegenstander aan te nemen.

Een 6,5-1,5 overwinning dus en met name een onvergetelijk weekend.